Doorgaan naar hoofdcontent

Liefste Pluis,

Bijzonder mannetje van me. Zo goed als jij het doet na die operatie, heeft niemand voor mogelijk gehouden. Zelfs je hartritme is weer stabiel. Zo klein maar nu al zo krachtig! Wat hou ik van jou lieve vent! Ik voel me vereerd jouwn mama te mogen zijn ♥

Vandaag is het voor de 3e dag op rij zo'n dag die mijn gemoedstoestand weerspiegelt. De ene keer is het droog en bewolkt, de andere keer komt het met bakken uit de hemel vallen. Ik mis je geluidjes en zelfs je harde gehuil en je babygeur. Ook mis ik het om je te badderen. Zo heerlijk als je dat vindt, in de tummytub, zo heerlijk vind ik het om dan naar jou te kijken. Dan leer ik weer van jou om het niet te zoeken in grote dingen, maar te genieten van al het kleins en gewone. Wat lijkt me dat weer fijn om weer in de sleur te zitten van alle dag. Lekker thuis, op de bank, op bed of wat dan ook. En dat lekkere gebakje van gisteravond, om jouw leven te vieren!

De artsen staan momenteel voor een raadsel van wat jij nou hebt jongen.
Dat je erg ziek bent is wel een ding wat zeker is. Gelukkig ben je in goede handen hier en zijn ze met man en macht aan het uitvogelen wat er mis is met jou. De onzekerheid is slopend, maar die hartoperatie aan die vreselijke machine, godzijdank, is achter de rug!

Zojuist ben je weer meegenomen voor de CTscan. Wat een organisatie is dat! Met 4 man sterk werd jij vervoerd! Mijn kleine poppetje in dat grote bed. De scan zal korter duren dan jou te vervoeren heen en terug. Maar lieverd, heb alle vertrouwen in jou dat je het goed zult doen :)

Liefs
Je Mama


Reacties

Populaire posts van deze blog

tien

Lieve Glenn,  Sinds jij er bent is er niets meer van mijn perceptie van tijd overgebleven. Wat eerder een dag duurde lijkt soms, maar dan in het slechtste geval, op een jaar en wat een jaar is, vliegt soms voorbij alsof het een dag was.  In the morning when I wake And the sun is coming through Oh, you fill my lungs with sweetness And you fill my head with you Shall I write it in a letter? Shall I try to get it down? Oh, you fill my head with pieces Of a song I can't get out Can I be close to you? (Paper Kites -Bloom) Waar het toen jij zo ziek bleek en daarom onze wereld tot stilstand kwam - en lang daarna, met elk liedje op de radio over jou en ons leek te gaan, zo ging die wereld weer langzaam draaien en zijn die liedjes onderdeel geworden van wat is geweest. Hoe bijzonder is het dat, want ik luister ze niet elke dag, ze wanneer ze voorbijkomen ik weer even terug mag naar toen. Tien jaar geleden.  De tijd van opschudding, de tijd tussen hoop en vrees.  I'd be lost without you

Een ware hel

Lievelieve Glenn, Mannetje mannetje, waar zijn we in terecht gekomen! Kotsmisselijk ben ik ervan. Vanavond onder het mes..wat een onzekerheid! De angst om jou kwijt te raken duizelt me in alle vezels van mijn lijf. Het raakt me tot in het diepst van mn ziel. Verder kijken bestaat niet. Leven in het hier en nu, zoals de maatschappelijk werkster ook zei. Kijkend naar jou handjes, haartjes, voetjes, oogjes besef ik me zo erg dat wij bij elkaar horen. Zometeen word je opgehaald. Ik probeer met alle macht me te focussen op mijn ademhaling, maar een seconde later word ik alweer door de realiteit ingehaald. De sneltrein dendert maar door. Waar stopt ie even..zodat ik weer even op adem kan komen. Mama weet niet waar ze op moet hopen. Waar haal ik het vandaan...hoe ga ik dit redden? Een ware uitputtingsslag! Lieverd, ik zal je moeten laten gaan voor nu...ik hoop dat jij sterk zult zijn, zodat je met ons opgroeit tot een sterke vent! En de liefde mag ervaren die ik jou zo ontzettend toewens!

dingen die me bezighouden #18

1. Hoe doen mensen t toch? 'We gaan er weer iets moois van maken hoor, deze 2e lockdown!' Ik hoor het met enige bewondering aan en tegelijkertijd een soort van afgrijzen. Bah! Hoe kun je dit nou een mooie tijd noemen... 1.b Ik zal dan vast een beetje jaloers zijn. De laatste weken en maanden waren op z'n zachts geen pretje. Veel stress en zorgen (voor) was het hoofdthema. Nu de rust enigzins terugkeerde namen angst en paniek en donkere gedachten het over. Een logisch gevolg maar alles behalve leuk. Blijkbaar ben ik dan wel zo sterk dat alles eigenlijk 'gewoon' door blijft gaan, al is dat dus wel met een donkere wolk boven m'n hoofd. Maar weet je, die moet er dan maar gewoon even blijven hangen. Ik zie t al zoveel om me heen. Je moet vooral genieten en meteen naar de dokter. Of juist niet. Er wordt niet meer over gesproken of nief meer gevoeld. Alles weggepoetst. Eigenlijk het grootste vergif voor je ziel. Tranen mogen vloeien. Het werkt juist helend. Ik kan het