Doorgaan naar hoofdcontent

Sneltrein

Liefste Pluis

Dat was vanmorgen ook wat bij de kapper in het ziekenhuis. De kapster had een slechte dag geloof ik en moest even flink klagen. Alles was niks en haar leven leek ongelooflijk zwaar. Je mams heeft er smakelijk om kunnen lachen en heb haar maar niet gevraagd om te ruilen. Mijn haar zit in ieder geval wel weer goed :)

Vandaag heb ik niks te klagen. Die twee arterielijntjes uit je lies zijn eruit en ook je katheter is eruit gehaald. Nu die 'versiering' weg is, maakt dat je weer kaal bent. Niet dat het erg is, maar mama kan het alweer niet meer bijbenen, zo snel als het allemaal gaat. Weer die gekke sneltrein, waar we dit keer wel van weten waar die zal stoppen. Mijn hoofd duizelt ervan! Ik voel mij zo anders als in het begin. Mijn boosheid maakt weer plaats voor een beetje hoop. En de hoop maakt dat ik weer dichterbij je wil zijn en staan. Ik mag je weer vastpakken en met kleine stapjes vooruit lopen. De angst voor de toekomst maakt plaats voor genieten van jou in het hier en nu. Wat een intens gevoel van geluk is dat!

Nog een stap verwijderd van de 'gewone' kinderafdeling. Mama begon het net gezellig te vinden op de kinderIC. Kunnen we strakjes samen afkicken :)

Gister keek ik naar jou en je paps. Wat lijk je op hem! Zelfs je haarlijn is identiek aan dat van hem. Mijn twee heerlijke mannen. Wat gloei ik van trots! 

Nog even volhouden lieverd! En dat kun jij! Mijn kleine bikkel ♥

Liefs
Je Mama

Reacties

  1. pa3ecu23 mei 2014 om 14:31

    Gefeliciteerd met deze belangrijke dag.
    Fijn te lezen dat het tij zich ten goede heeft gekeerd.

    Liefste Groeten
    Henny en Ruud

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Dingen die me bezighouden #3

1. Het was zo'n dag die goed begon. Ik stond op tijd op om m'n ochtendprogramma af te draaien. Het kroost kreeg te eten, kleren aan en gingen naar school en schooltje. (Nog maar 3 dagen!) Halverwege de dag voerden ruzies en boosheid de overhand, wat niet meer stopte. Van narigheid vloog ik em in m'n eentje . Dit keer naar de Hema. Voor de jufjes.  2. Vorige week speelde Glenn op de kinderboerderij met z'n klasje. Hij mocht bij zijn ene juf in de auto, zo vertelde hij. "Juf E heeft een Renault! En juf T een Seat". Het was dezelfde kinderboerderij waar ik met hem was, in een ander tijdperk. Hij was nog net geen 2. Hij huilde alles bij elkaar die ochtend. Deze keer niet. (Gelukkig voor z'n juffen) Hij speelde de hele dag heerlijk en sliep ook heel goed die nacht.  3. Als (dubbele) mantelzorger heb ik in de week niet heel veel tijd voor mezelf. Het is wel echt nodig dat ik goed voor mezelf blijf zorgen. Ik schafte daarom een halve nieuwe garderobe aan, waarond...
Een reactie posten
Meer lezen

Klaar

Vandaag kreeg je die felbegeerde klavertje 4. Zo'n mooie groene voor aan je tikiring met al die andere tiki's die staan voor een behandeling. Mama nam em in in ontvangst en degene die em gaf riep nog hoe fijn t was. Jaja heel fijn. Tuurlijk. 1 groot feest... Lieve Glenn Vandaag was het weer zo ver; een eind rijden naar Groningen! En je deed iets waar mama wel lang naar uit had gekeken..je liep door dat grote ziekenhuis! En je keek je ogen uit. Er werd alle kanten op gelopen behalve de goede. Op een 'goed' moment was je t zat en bleef je fijn zitten. Midden in t ziekenhuis. Toen was mama daar weer om je te dragen. De zware poemel, waarvan we later wisten;11,5 kilo en 85 cm ;) 2 kilo sinds je ontslag! Supergoed! Dok vond je een supergrote jongen die er goed uitziet. En leuk ook.  Huilen deed je. Toen met de hartecho. Van tevoren had je die ambulance auto uit een kamertje met toestemming gepikt en was daar zo lief mee aan t spelen. Toen ik je oppakte om naar de ec...
Een reactie posten
Meer lezen

Dag #8

Lieve Glenn Wachten duurt lang. Heb ik je vast al tig duizend keer gezegd, maar vandaag was t alweer zo ver. Eerst wachten op de ECG. Die al vele malen later werd uitgevoerd dan gepland. En dan wachten op de uitslag. Gelukkig helemaal in orde! Dus, de pacemakerdraden mogen eruit  :-) En dan wachten op de thoraxchirurg. Aangezien t vakantie is, is er maar een in t huis. Normaal zou t niet erg zijn, maar je moet volgens protocol dus daarna 24 uur aan de monitor, omdat die draden dus in je hartje prikken. Wachten dus en die rekensom dus, voor als t morgen wel goed is. Nou ja goed, we zullen t zien. Het gaat goed met je. Dat is zo fijn. Wel een gesprekje met de arts gehad over je eetgedrag, wat momenteel echt te weinig is om aan te komen. We denken en hopen dat t thuis goed komt. Papa's kookkunsten zijn de beste. Dat zeggen we maar niet te vaak. Zometeen gaat ie nog naast zn schoenen lopen ;-) Maar wat een enorm verschil met vorig jaar. Mama dacht eraan vanmiddag in een moment allee...
Een reactie posten
Meer lezen