Doorgaan naar hoofdcontent

Mijn lieve poppetje

Lieve Glenn,

Daar zit ik dan weer. Aan jouw bed. Samen met papa, die met zn hoofd op bed in slaap is gevallen en Nijntje die dit allemaal zit te aanschouwen.

Vandaag is het mama's eerste moederdag. Ik vond het nooit zo interessant, maar vandaag des te meer! Het ontbijt, het kadootje in het ziekenhuis en dat kaartje van papa. Ik voelde me wel heel speciaal! Je papa is trouwens wel een grappige vent. Gister zei hij tegen mij dat hij 'even' wat moest regelen. Mama zei tegen hem dat hij al gelijk door de mand viel. Papa wilde weten waar ik het over had en deed alsof z'n neus bloedde, maar ik wilde zeker niet zijn pret bederven. Je paps kan gewoon niet liegen :)

Lieverd van me..wat vind ik het leven momenteel verschrikkelijk oneerlijk. Ik word zo jaloers van mensen waarbij het wel voor de wind lijkt te gaan. Snel zwanger, gezonde kindjes. Het lijkt ons niet gegund :( Als ik ouders met hun kindjes zie lopen. En jij bent gewoon doodziek.

Verder kijken dan morgen kan ik niet. De gedachte aan de operatie van morgen maakt me gek. Ik weet dat jij sterk bent en de dokters kundig zijn. Maar het gevoel bij alles wat er mis kan gaan, maakt dat alles in mijn lijf begint te protesteren en het lijkt alsof ik niet van jou mag houden...wat als..wat als klinkt het in mijn hoofd..het is alsof mijn keel wordt dichtgeknepen en ik naar lucht moet happen. Het lijkt alsof mijn leven er van afhangt.

Allerliefste kleine pluis..opnieuw zal ik je moeten laten gaan en zal ik mij weer over moeten geven aan het onbekende. Het doet zo'n pijn dat ik zoveel van jou hou..

Liefs
Je Mama


Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Dingen die me bezighouden #3

1. Het was zo'n dag die goed begon. Ik stond op tijd op om m'n ochtendprogramma af te draaien. Het kroost kreeg te eten, kleren aan en gingen naar school en schooltje. (Nog maar 3 dagen!) Halverwege de dag voerden ruzies en boosheid de overhand, wat niet meer stopte. Van narigheid vloog ik em in m'n eentje . Dit keer naar de Hema. Voor de jufjes.  2. Vorige week speelde Glenn op de kinderboerderij met z'n klasje. Hij mocht bij zijn ene juf in de auto, zo vertelde hij. "Juf E heeft een Renault! En juf T een Seat". Het was dezelfde kinderboerderij waar ik met hem was, in een ander tijdperk. Hij was nog net geen 2. Hij huilde alles bij elkaar die ochtend. Deze keer niet. (Gelukkig voor z'n juffen) Hij speelde de hele dag heerlijk en sliep ook heel goed die nacht.  3. Als (dubbele) mantelzorger heb ik in de week niet heel veel tijd voor mezelf. Het is wel echt nodig dat ik goed voor mezelf blijf zorgen. Ik schafte daarom een halve nieuwe garderobe aan, waarond...
Een reactie posten
Meer lezen

Klaar

Vandaag kreeg je die felbegeerde klavertje 4. Zo'n mooie groene voor aan je tikiring met al die andere tiki's die staan voor een behandeling. Mama nam em in in ontvangst en degene die em gaf riep nog hoe fijn t was. Jaja heel fijn. Tuurlijk. 1 groot feest... Lieve Glenn Vandaag was het weer zo ver; een eind rijden naar Groningen! En je deed iets waar mama wel lang naar uit had gekeken..je liep door dat grote ziekenhuis! En je keek je ogen uit. Er werd alle kanten op gelopen behalve de goede. Op een 'goed' moment was je t zat en bleef je fijn zitten. Midden in t ziekenhuis. Toen was mama daar weer om je te dragen. De zware poemel, waarvan we later wisten;11,5 kilo en 85 cm ;) 2 kilo sinds je ontslag! Supergoed! Dok vond je een supergrote jongen die er goed uitziet. En leuk ook.  Huilen deed je. Toen met de hartecho. Van tevoren had je die ambulance auto uit een kamertje met toestemming gepikt en was daar zo lief mee aan t spelen. Toen ik je oppakte om naar de ec...
Een reactie posten
Meer lezen

Dag #8

Lieve Glenn Wachten duurt lang. Heb ik je vast al tig duizend keer gezegd, maar vandaag was t alweer zo ver. Eerst wachten op de ECG. Die al vele malen later werd uitgevoerd dan gepland. En dan wachten op de uitslag. Gelukkig helemaal in orde! Dus, de pacemakerdraden mogen eruit  :-) En dan wachten op de thoraxchirurg. Aangezien t vakantie is, is er maar een in t huis. Normaal zou t niet erg zijn, maar je moet volgens protocol dus daarna 24 uur aan de monitor, omdat die draden dus in je hartje prikken. Wachten dus en die rekensom dus, voor als t morgen wel goed is. Nou ja goed, we zullen t zien. Het gaat goed met je. Dat is zo fijn. Wel een gesprekje met de arts gehad over je eetgedrag, wat momenteel echt te weinig is om aan te komen. We denken en hopen dat t thuis goed komt. Papa's kookkunsten zijn de beste. Dat zeggen we maar niet te vaak. Zometeen gaat ie nog naast zn schoenen lopen ;-) Maar wat een enorm verschil met vorig jaar. Mama dacht eraan vanmiddag in een moment allee...
Een reactie posten
Meer lezen