Lieve Glenn,
Daar zit ik dan weer. Aan jouw bed. Samen met papa, die met zn hoofd op bed in slaap is gevallen en Nijntje die dit allemaal zit te aanschouwen.
Vandaag is het mama's eerste moederdag. Ik vond het nooit zo interessant, maar vandaag des te meer! Het ontbijt, het kadootje in het ziekenhuis en dat kaartje van papa. Ik voelde me wel heel speciaal! Je papa is trouwens wel een grappige vent. Gister zei hij tegen mij dat hij 'even' wat moest regelen. Mama zei tegen hem dat hij al gelijk door de mand viel. Papa wilde weten waar ik het over had en deed alsof z'n neus bloedde, maar ik wilde zeker niet zijn pret bederven. Je paps kan gewoon niet liegen :)
Lieverd van me..wat vind ik het leven momenteel verschrikkelijk oneerlijk. Ik word zo jaloers van mensen waarbij het wel voor de wind lijkt te gaan. Snel zwanger, gezonde kindjes. Het lijkt ons niet gegund :( Als ik ouders met hun kindjes zie lopen. En jij bent gewoon doodziek.
Verder kijken dan morgen kan ik niet. De gedachte aan de operatie van morgen maakt me gek. Ik weet dat jij sterk bent en de dokters kundig zijn. Maar het gevoel bij alles wat er mis kan gaan, maakt dat alles in mijn lijf begint te protesteren en het lijkt alsof ik niet van jou mag houden...wat als..wat als klinkt het in mijn hoofd..het is alsof mijn keel wordt dichtgeknepen en ik naar lucht moet happen. Het lijkt alsof mijn leven er van afhangt.
Allerliefste kleine pluis..opnieuw zal ik je moeten laten gaan en zal ik mij weer over moeten geven aan het onbekende. Het doet zo'n pijn dat ik zoveel van jou hou..
Liefs
Je Mama
Reacties
Een reactie posten