Doorgaan naar hoofdcontent

♡ Glenn

Liefste Pluis,

Allereerst wil ik je zeggen..wat ben jij n enorme kanjer! Hoe jij vandaag doorstaan hebt! Wat hou ik toch zo ontzettend veel van jou....

In een klap is ons leven samen veranderd. Drie weken en 1 dag geleden was jij daar eindelijk. Het liefje van ons leven, ons grote wonder! Vier jaar lang naar jou uitgekeken en verlangt en god, wat een pijn en moeite heeft dat gekost!

Vandaag is een zwarte bladzij in onze korte geschiedenis samen. Het is vanwege jouwn hartje dat wij hier in Groningen zijn. Ik had al op facebook gepost dat er niet boven Groningen gaat. Je moeder kan soms wat cynisch en sarcastisch zijn. Pas maar op ;-) Je mama wil gewoon naar huis...

Het vreselijke nieuws dat jij een ernstig aangeboren hartafwijking hebt..man wat ben ik hard van die roze wolk gedonderd. Soms bekruipt me het gevoel, dat ik niet weet hoe ik hier nu weer doorheen ga komen. Hoe ik mezelf weer bij elkaar ga rapen. Dat ik jou niet in mijn buurt heb, vind ik het ergste. Opeens lijk je een kindje van het Universitair Medisch Centrum Groningen in plaats dat van mij. Je zomaar optillen en vastpakken als je verdrietig bent, aan je snuffelen..het lijkt plotseling allemaal voorbij. Ineens moeten we daarvoor overleggen met de verpleging...die overigens met elkaar vecht om jou een flesje te mogen geven. Ik kan het bijna niet aanzien hoe je daar ligt. Je hoort gewoon in je eigen bedje, in je eigen mooie kamertje, of zoals papa zegt, in je hok. Daar moet ik vaak om lachen. Grote vriend van je vader.

Je moest toch eens weten hoe gek die 'ouwe' met je is. Hoe hij met jou was in de kraamtijd en nog steeds..hij lijkt wel verliefd!! Een megadrukte om jou en alles wat erbij hoort. Heerlijke vent, die pa van jou..Iedereen zegt dat jij zo op em lijkt. Daarom noem ik papa vaak Grote Pluis :)

Begin volgende week word je geopereerd. Dat kleine lijfje van 3310 gram. En wat schijt ik daarvoor ontzettend in m'n broek. Bij de gedachte alleen al raak ik in paniek. En al heb ik altijd ontzag gehad voor de wetenschap, dit moet ik toch eerst zien en dan geloven. Het wordt zwaar voor je paps en mams..en vergeef t ons als t we t af en toe niet meer zien zitten. We gaan ons best doen om dit tot n goed einde te brengen. In dit afschuwelijke geval zal ik mij moeten overgeven aan t lot of hoe het dan ook heet. Aan dat wat ik niet kan veranderen. De controle laten varen. Het herinnert mij aan een tekst..'His eye is on the sparrow, and I know he watches me'...lieve Glenn..wil je mij er af en toe aan helpen herinneren? Want als ik naar jou kijk voel ik n stukje hemel op aarde ♡
Liefs
Je Mama

Reacties

  1. pa3ecu7 mei 2014 om 00:35

    Woorden schieten te kort bij het lezen van deze woorden van Liefde en verdriet. Onze liefste gedachten zijn bij jullie 3tjes. Heel veel sterkte .

    Jullie buurtjes.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Unknown7 mei 2014 om 10:16

    Herwin en Geertje heel veel sterkte in deze moeilijke tijd, we denken aan jullie
    Walter en Anneke Doreleijers

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Dingen die me bezighouden #3

1. Het was zo'n dag die goed begon. Ik stond op tijd op om m'n ochtendprogramma af te draaien. Het kroost kreeg te eten, kleren aan en gingen naar school en schooltje. (Nog maar 3 dagen!) Halverwege de dag voerden ruzies en boosheid de overhand, wat niet meer stopte. Van narigheid vloog ik em in m'n eentje . Dit keer naar de Hema. Voor de jufjes.  2. Vorige week speelde Glenn op de kinderboerderij met z'n klasje. Hij mocht bij zijn ene juf in de auto, zo vertelde hij. "Juf E heeft een Renault! En juf T een Seat". Het was dezelfde kinderboerderij waar ik met hem was, in een ander tijdperk. Hij was nog net geen 2. Hij huilde alles bij elkaar die ochtend. Deze keer niet. (Gelukkig voor z'n juffen) Hij speelde de hele dag heerlijk en sliep ook heel goed die nacht.  3. Als (dubbele) mantelzorger heb ik in de week niet heel veel tijd voor mezelf. Het is wel echt nodig dat ik goed voor mezelf blijf zorgen. Ik schafte daarom een halve nieuwe garderobe aan, waarond...
Een reactie posten
Meer lezen

Klaar

Vandaag kreeg je die felbegeerde klavertje 4. Zo'n mooie groene voor aan je tikiring met al die andere tiki's die staan voor een behandeling. Mama nam em in in ontvangst en degene die em gaf riep nog hoe fijn t was. Jaja heel fijn. Tuurlijk. 1 groot feest... Lieve Glenn Vandaag was het weer zo ver; een eind rijden naar Groningen! En je deed iets waar mama wel lang naar uit had gekeken..je liep door dat grote ziekenhuis! En je keek je ogen uit. Er werd alle kanten op gelopen behalve de goede. Op een 'goed' moment was je t zat en bleef je fijn zitten. Midden in t ziekenhuis. Toen was mama daar weer om je te dragen. De zware poemel, waarvan we later wisten;11,5 kilo en 85 cm ;) 2 kilo sinds je ontslag! Supergoed! Dok vond je een supergrote jongen die er goed uitziet. En leuk ook.  Huilen deed je. Toen met de hartecho. Van tevoren had je die ambulance auto uit een kamertje met toestemming gepikt en was daar zo lief mee aan t spelen. Toen ik je oppakte om naar de ec...
Een reactie posten
Meer lezen

Dag #8

Lieve Glenn Wachten duurt lang. Heb ik je vast al tig duizend keer gezegd, maar vandaag was t alweer zo ver. Eerst wachten op de ECG. Die al vele malen later werd uitgevoerd dan gepland. En dan wachten op de uitslag. Gelukkig helemaal in orde! Dus, de pacemakerdraden mogen eruit  :-) En dan wachten op de thoraxchirurg. Aangezien t vakantie is, is er maar een in t huis. Normaal zou t niet erg zijn, maar je moet volgens protocol dus daarna 24 uur aan de monitor, omdat die draden dus in je hartje prikken. Wachten dus en die rekensom dus, voor als t morgen wel goed is. Nou ja goed, we zullen t zien. Het gaat goed met je. Dat is zo fijn. Wel een gesprekje met de arts gehad over je eetgedrag, wat momenteel echt te weinig is om aan te komen. We denken en hopen dat t thuis goed komt. Papa's kookkunsten zijn de beste. Dat zeggen we maar niet te vaak. Zometeen gaat ie nog naast zn schoenen lopen ;-) Maar wat een enorm verschil met vorig jaar. Mama dacht eraan vanmiddag in een moment allee...
Een reactie posten
Meer lezen