Doorgaan naar hoofdcontent

♥

Lieve Glenn

Lekker mannetje van me. Het is een bijzonder weekend! We zijn voor het eerst op elkaar aangewezen. Je pap is 'n eind van huis. Terug naar Groningen. Dit keer voor zijn hobby. De autocross. Een hobby die mama nooit begrepen heeft. Het geeft niet. Papa zonder hobby..kan me er geen voorstelling van maken! Want liefje, al vindt je mam het niks, we zijn niet allemaal hetzelfde. En zeker je pap en mam niet :)

Je ligt weer lekker bij me. Wat een rust hier in het ziekenhuis en wat doe jij het daar goed op! Langzaam zal de zuurstof afgebouwd worden. De dokter zei dat zij zullen aangeven wanneer jij er aan toe bent om naar huis te gaan, maar pap en mam mogen ook aangeven wanneer wij genoeg geaard zijn en toe zijn aan jouwn thuiskomst! Wat een feestje zullen we daarvan maken lieve Pluis♥

Dat thuis zijn is ook wat. Mama loopt opnieuw rond als een kip zonder kop. Ze is alles kwijt al weet ze heus waar alles staat. Maar hoe heerlijk is het dat ik weer in mijn eigen bed lig, onder mijn eigen douche sta en mn eigen WC bevuil. Lekker languit op de bank voor de tv hangend. Al kijk ik uit naar de dag dat jij  weer thuis bent mannetje! Maar we gaan het zeker rustig aan doen. Luisteren naar mijn eigen gevoel en zien hoe jij weer opknapt!

Lieverd, je mag nog wel even wat grammetjes aankomen! Al heb je aan honger geen gebrek. Je hebt nog heel wat in te halen. Maar daar heb ik alle vertrouwen in.

Liefs
Je Mama

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Dingen die me bezighouden #3

1. Het was zo'n dag die goed begon. Ik stond op tijd op om m'n ochtendprogramma af te draaien. Het kroost kreeg te eten, kleren aan en gingen naar school en schooltje. (Nog maar 3 dagen!) Halverwege de dag voerden ruzies en boosheid de overhand, wat niet meer stopte. Van narigheid vloog ik em in m'n eentje . Dit keer naar de Hema. Voor de jufjes.  2. Vorige week speelde Glenn op de kinderboerderij met z'n klasje. Hij mocht bij zijn ene juf in de auto, zo vertelde hij. "Juf E heeft een Renault! En juf T een Seat". Het was dezelfde kinderboerderij waar ik met hem was, in een ander tijdperk. Hij was nog net geen 2. Hij huilde alles bij elkaar die ochtend. Deze keer niet. (Gelukkig voor z'n juffen) Hij speelde de hele dag heerlijk en sliep ook heel goed die nacht.  3. Als (dubbele) mantelzorger heb ik in de week niet heel veel tijd voor mezelf. Het is wel echt nodig dat ik goed voor mezelf blijf zorgen. Ik schafte daarom een halve nieuwe garderobe aan, waarond...
Een reactie posten
Meer lezen

Dag #8

Lieve Glenn Wachten duurt lang. Heb ik je vast al tig duizend keer gezegd, maar vandaag was t alweer zo ver. Eerst wachten op de ECG. Die al vele malen later werd uitgevoerd dan gepland. En dan wachten op de uitslag. Gelukkig helemaal in orde! Dus, de pacemakerdraden mogen eruit  :-) En dan wachten op de thoraxchirurg. Aangezien t vakantie is, is er maar een in t huis. Normaal zou t niet erg zijn, maar je moet volgens protocol dus daarna 24 uur aan de monitor, omdat die draden dus in je hartje prikken. Wachten dus en die rekensom dus, voor als t morgen wel goed is. Nou ja goed, we zullen t zien. Het gaat goed met je. Dat is zo fijn. Wel een gesprekje met de arts gehad over je eetgedrag, wat momenteel echt te weinig is om aan te komen. We denken en hopen dat t thuis goed komt. Papa's kookkunsten zijn de beste. Dat zeggen we maar niet te vaak. Zometeen gaat ie nog naast zn schoenen lopen ;-) Maar wat een enorm verschil met vorig jaar. Mama dacht eraan vanmiddag in een moment allee...
Een reactie posten
Meer lezen

Klaar

Vandaag kreeg je die felbegeerde klavertje 4. Zo'n mooie groene voor aan je tikiring met al die andere tiki's die staan voor een behandeling. Mama nam em in in ontvangst en degene die em gaf riep nog hoe fijn t was. Jaja heel fijn. Tuurlijk. 1 groot feest... Lieve Glenn Vandaag was het weer zo ver; een eind rijden naar Groningen! En je deed iets waar mama wel lang naar uit had gekeken..je liep door dat grote ziekenhuis! En je keek je ogen uit. Er werd alle kanten op gelopen behalve de goede. Op een 'goed' moment was je t zat en bleef je fijn zitten. Midden in t ziekenhuis. Toen was mama daar weer om je te dragen. De zware poemel, waarvan we later wisten;11,5 kilo en 85 cm ;) 2 kilo sinds je ontslag! Supergoed! Dok vond je een supergrote jongen die er goed uitziet. En leuk ook.  Huilen deed je. Toen met de hartecho. Van tevoren had je die ambulance auto uit een kamertje met toestemming gepikt en was daar zo lief mee aan t spelen. Toen ik je oppakte om naar de ec...
Een reactie posten
Meer lezen