Doorgaan naar hoofdcontent

♥

Liefste Pluis,

Bijzonder mannetje van me. Zo goed als jij het doet na die operatie, heeft niemand voor mogelijk gehouden. Zelfs je hartritme is weer stabiel. Zo klein maar nu al zo krachtig! Wat hou ik van jou lieve vent! Ik voel me vereerd jouwn mama te mogen zijn ♥

Vandaag is het voor de 3e dag op rij zo'n dag die mijn gemoedstoestand weerspiegelt. De ene keer is het droog en bewolkt, de andere keer komt het met bakken uit de hemel vallen. Ik mis je geluidjes en zelfs je harde gehuil en je babygeur. Ook mis ik het om je te badderen. Zo heerlijk als je dat vindt, in de tummytub, zo heerlijk vind ik het om dan naar jou te kijken. Dan leer ik weer van jou om het niet te zoeken in grote dingen, maar te genieten van al het kleins en gewone. Wat lijkt me dat weer fijn om weer in de sleur te zitten van alle dag. Lekker thuis, op de bank, op bed of wat dan ook. En dat lekkere gebakje van gisteravond, om jouw leven te vieren!

De artsen staan momenteel voor een raadsel van wat jij nou hebt jongen.
Dat je erg ziek bent is wel een ding wat zeker is. Gelukkig ben je in goede handen hier en zijn ze met man en macht aan het uitvogelen wat er mis is met jou. De onzekerheid is slopend, maar die hartoperatie aan die vreselijke machine, godzijdank, is achter de rug!

Zojuist ben je weer meegenomen voor de CTscan. Wat een organisatie is dat! Met 4 man sterk werd jij vervoerd! Mijn kleine poppetje in dat grote bed. De scan zal korter duren dan jou te vervoeren heen en terug. Maar lieverd, heb alle vertrouwen in jou dat je het goed zult doen :)

Liefs
Je Mama


Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Dingen die me bezighouden #3

1. Het was zo'n dag die goed begon. Ik stond op tijd op om m'n ochtendprogramma af te draaien. Het kroost kreeg te eten, kleren aan en gingen naar school en schooltje. (Nog maar 3 dagen!) Halverwege de dag voerden ruzies en boosheid de overhand, wat niet meer stopte. Van narigheid vloog ik em in m'n eentje . Dit keer naar de Hema. Voor de jufjes.  2. Vorige week speelde Glenn op de kinderboerderij met z'n klasje. Hij mocht bij zijn ene juf in de auto, zo vertelde hij. "Juf E heeft een Renault! En juf T een Seat". Het was dezelfde kinderboerderij waar ik met hem was, in een ander tijdperk. Hij was nog net geen 2. Hij huilde alles bij elkaar die ochtend. Deze keer niet. (Gelukkig voor z'n juffen) Hij speelde de hele dag heerlijk en sliep ook heel goed die nacht.  3. Als (dubbele) mantelzorger heb ik in de week niet heel veel tijd voor mezelf. Het is wel echt nodig dat ik goed voor mezelf blijf zorgen. Ik schafte daarom een halve nieuwe garderobe aan, waarond...
Een reactie posten
Meer lezen

Klaar

Vandaag kreeg je die felbegeerde klavertje 4. Zo'n mooie groene voor aan je tikiring met al die andere tiki's die staan voor een behandeling. Mama nam em in in ontvangst en degene die em gaf riep nog hoe fijn t was. Jaja heel fijn. Tuurlijk. 1 groot feest... Lieve Glenn Vandaag was het weer zo ver; een eind rijden naar Groningen! En je deed iets waar mama wel lang naar uit had gekeken..je liep door dat grote ziekenhuis! En je keek je ogen uit. Er werd alle kanten op gelopen behalve de goede. Op een 'goed' moment was je t zat en bleef je fijn zitten. Midden in t ziekenhuis. Toen was mama daar weer om je te dragen. De zware poemel, waarvan we later wisten;11,5 kilo en 85 cm ;) 2 kilo sinds je ontslag! Supergoed! Dok vond je een supergrote jongen die er goed uitziet. En leuk ook.  Huilen deed je. Toen met de hartecho. Van tevoren had je die ambulance auto uit een kamertje met toestemming gepikt en was daar zo lief mee aan t spelen. Toen ik je oppakte om naar de ec...
Een reactie posten
Meer lezen

Dag #8

Lieve Glenn Wachten duurt lang. Heb ik je vast al tig duizend keer gezegd, maar vandaag was t alweer zo ver. Eerst wachten op de ECG. Die al vele malen later werd uitgevoerd dan gepland. En dan wachten op de uitslag. Gelukkig helemaal in orde! Dus, de pacemakerdraden mogen eruit  :-) En dan wachten op de thoraxchirurg. Aangezien t vakantie is, is er maar een in t huis. Normaal zou t niet erg zijn, maar je moet volgens protocol dus daarna 24 uur aan de monitor, omdat die draden dus in je hartje prikken. Wachten dus en die rekensom dus, voor als t morgen wel goed is. Nou ja goed, we zullen t zien. Het gaat goed met je. Dat is zo fijn. Wel een gesprekje met de arts gehad over je eetgedrag, wat momenteel echt te weinig is om aan te komen. We denken en hopen dat t thuis goed komt. Papa's kookkunsten zijn de beste. Dat zeggen we maar niet te vaak. Zometeen gaat ie nog naast zn schoenen lopen ;-) Maar wat een enorm verschil met vorig jaar. Mama dacht eraan vanmiddag in een moment allee...
Een reactie posten
Meer lezen