Doorgaan naar hoofdcontent

Kleinste liefje van mn leven

Allerliefste Glenn

Wat lijken de dagen hier alweer gewoon te worden! We staan op, komen bij jou en gaan weer naar 'huis', eten wat en we gaan weer slapen. Maar vandaag is alles anders.

Mama zit hier op het grote bed in dat zelfde huis met katachtige ogen te kijken hoe verwoed papa aan het stofzuigen is. Hoe de tassen in de hoek gestapeld staan. Lief mannetje, morgen mag jij een soort van naar huis! Uitzieken in het Deventer Ziekenhuis. Daar waar het allemaal begon. Mama kan het nog steeds niet geloven en is er bijna van overtuigd dat ze het hier gaat missen. Je moeder is af en toe de weg kwijt en heeft ze vaak niet op een rijtje en heeft een aantal steekjes los. Opnieuw krab ik mezelf weer op mijn hoofd en vraag ik me af of het wel echt is.

Tijdens het gesprek met de dokter hebben pap en mam ons gevoel zo goed mogelijk verwoord. Natuurlijk staat jouwn gezondheid op nummer een voor ons. We vroegen ons gewoon af wat de meerwaarde nog zou zijn van jou verblijf in het UMCG. Mama en papa hebben erg last van heimwee en vonden dat jij ook voor het vervolg goed af zou zijn in Deventer. De lieve dokters hier en zowel in het andere ziekenhuis hebben hier gehoor aan gegeven. Met dit als gevolg. Wat een lichtpunt! Wat ben ik ongelooflijk dankbaar. Het is datgene wat voor mij het leven weer wat aangenamer maakt. Het gevoel van een klein beetje controle is zolang weggeweest!

Lieverd, toen ik naar jou keek vanmiddag mocht ik opnieuw ervaren hoe gezegend ik ben met zo'n lief en mooie vent zoals jij. Wat hou ik toch ontzettend veel van jou!

Liefs
Je Mama

Reacties

  1. Unknown27 mei 2014 om 14:19

    Met ons drieen slaan we er ons wel doorheen!! Hoe lastig het soms ook nog zal worden.belangrijkste is dat wij elkaar begrijpen en dat we doen zoals wij met zijn drien happy bij voelen!!papa houdt verschrikkelijk veel van jullie !!! Liefs je mannetje en pappavan jullie !!! Liefs je mannetje en pappa

    BeantwoordenVerwijderen
  2. ankie snel27 mei 2014 om 16:02

    Wat een ongelovelijk mooi bericht een stap naar een nieuw begin

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Unknown28 mei 2014 om 01:25

    Weer eens stap in de goede richting. Fijn om hem weer wat dichter bij jullie te kunnen hebben. Hoop dat hij zeer spoedig weer mee naar huis mag. Maar eerst zorgen dat jullie kleine man, weer helemaal opgeknapt is. Hij heeft gevochten en hij heeft het tot nu toe gewonnen, dus dit laatste beetje gaat hem zeker lukken.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Dingen die me bezighouden #3

1. Het was zo'n dag die goed begon. Ik stond op tijd op om m'n ochtendprogramma af te draaien. Het kroost kreeg te eten, kleren aan en gingen naar school en schooltje. (Nog maar 3 dagen!) Halverwege de dag voerden ruzies en boosheid de overhand, wat niet meer stopte. Van narigheid vloog ik em in m'n eentje . Dit keer naar de Hema. Voor de jufjes.  2. Vorige week speelde Glenn op de kinderboerderij met z'n klasje. Hij mocht bij zijn ene juf in de auto, zo vertelde hij. "Juf E heeft een Renault! En juf T een Seat". Het was dezelfde kinderboerderij waar ik met hem was, in een ander tijdperk. Hij was nog net geen 2. Hij huilde alles bij elkaar die ochtend. Deze keer niet. (Gelukkig voor z'n juffen) Hij speelde de hele dag heerlijk en sliep ook heel goed die nacht.  3. Als (dubbele) mantelzorger heb ik in de week niet heel veel tijd voor mezelf. Het is wel echt nodig dat ik goed voor mezelf blijf zorgen. Ik schafte daarom een halve nieuwe garderobe aan, waarond...
Een reactie posten
Meer lezen

Dag #8

Lieve Glenn Wachten duurt lang. Heb ik je vast al tig duizend keer gezegd, maar vandaag was t alweer zo ver. Eerst wachten op de ECG. Die al vele malen later werd uitgevoerd dan gepland. En dan wachten op de uitslag. Gelukkig helemaal in orde! Dus, de pacemakerdraden mogen eruit  :-) En dan wachten op de thoraxchirurg. Aangezien t vakantie is, is er maar een in t huis. Normaal zou t niet erg zijn, maar je moet volgens protocol dus daarna 24 uur aan de monitor, omdat die draden dus in je hartje prikken. Wachten dus en die rekensom dus, voor als t morgen wel goed is. Nou ja goed, we zullen t zien. Het gaat goed met je. Dat is zo fijn. Wel een gesprekje met de arts gehad over je eetgedrag, wat momenteel echt te weinig is om aan te komen. We denken en hopen dat t thuis goed komt. Papa's kookkunsten zijn de beste. Dat zeggen we maar niet te vaak. Zometeen gaat ie nog naast zn schoenen lopen ;-) Maar wat een enorm verschil met vorig jaar. Mama dacht eraan vanmiddag in een moment allee...
Een reactie posten
Meer lezen

8 mei 2014

Zo vaak vertel ik jou hoe mooi je bent. Hoe mooi je haartjes zijn. Met je mooie lach, om nog maar te zwijgen over die ogen van je. En je mooier dan mooier hart. Wat kan mama intens genieten van jou. Intenser dan intens. Als je slaapt, als je speelt, als je weer die boevenstreken uithaalt, waarvoor 1jarigen gemaakt zijn. Maar... Te weten wat ik een jaar later had kunnen missen, doet pijn. Dit alles. Ondanks alle ellende, had ik er niks van willen missen. Dat niet. Maar jemig, wat een hels karwei! Het gaat over. Het wordt beter. Het gaat voorbij. Lieve Glenn De hele nacht heeft mama geen oog dicht gedaan. Ik lag wat te woelen en te draaien. De zenuwen gierden door m'n lijf. Ik hoopte zo dat er niet gebeld zou worden. In ieder geval niet zo vroeg. Het zou n slecht scenario betekenen... Inmiddels was het 5u. Ik vroeg aan papa of hij de telefoon aan wilde pakken, wanneer de chirurg zou bellen. Het telefoontje was daar. Het was bija klaar! Die 9 uur durende operatie. Slopend! Mam...
Een reactie posten
Meer lezen