Liefste pluis
Zitten we weer bij jouwn bed. Allemaal dokters die zich zorgen maken om jou. Mama's hart slaat alweer op hol. De Italiaanse hartchirurg heeft vanmiddag je borstbeentje gesloten. Die was nog open nadat jij aan je hartje was geopereerd. De saturatie in je bloed daalt met grote passen. Mama weet helaas wat de normale waardes zijn en zit dit met kat-achtige ogen aan te zien. Waardoor de spanning van 1 naar 10 schiet. Ik voel me niet anders dan machteloos.
Zo zie je maar lieverd, hoe snel dat kan gaan in het leven. Het ene moment huil je met al wat je in je hebt en t andere moment lig je onder de tafel van het lachen. En de andere keer zit daar een groot grijs gebied tussen. Mama snapt inmiddels dat het leven niet zonder die 2 dingen kan. Zonder het mindere weet je niet wat het goede is en andersom. Al neemt dat niet weg dat je mag huilen als je het zwaar hebt en het even allemaal zat bent. En je mag lachen als je iets heel grappig vindt. Zo doet mama dat ook, zo goed als dat gaat. Je mag voelen wat je voelt, al vinden anderen iets anders! Je mag je eigen pad volgen en je mams zal je zeker aanmoedigen en je handje vasthouden, totdat je zegt dat je t zelf kan :) En geef niet op als t niet in een keer lukt. Zo wordt je sterker dan je al bent ♥
Liefje, ik hou van jou. En laat asjeblieft nog even zien dat je het kan.
Liefs
Je Mama
We denken aan jullie! Xxx
BeantwoordenVerwijderen