Doorgaan naar hoofdcontent

Klaar

Vandaag kreeg je die felbegeerde klavertje 4. Zo'n mooie groene voor aan je tikiring met al die andere tiki's die staan voor een behandeling. Mama nam em in in ontvangst en degene die em gaf riep nog hoe fijn t was. Jaja heel fijn. Tuurlijk. 1 groot feest...
Lieve Glenn
Vandaag was het weer zo ver; een eind rijden naar Groningen! En je deed iets waar mama wel lang naar uit had gekeken..je liep door dat grote ziekenhuis! En je keek je ogen uit. Er werd alle kanten op gelopen behalve de goede. Op een 'goed' moment was je t zat en bleef je fijn zitten. Midden in t ziekenhuis. Toen was mama daar weer om je te dragen. De zware poemel, waarvan we later wisten;11,5 kilo en 85 cm ;) 2 kilo sinds je ontslag! Supergoed!
Dok vond je een supergrote jongen die er goed uitziet. En leuk ook. 
Huilen deed je. Toen met de hartecho. Van tevoren had je die ambulance auto uit een kamertje met toestemming gepikt en was daar zo lief mee aan t spelen. Toen ik je oppakte om naar de echo te gaan werd je woest! Niet alles hebben ze daardoor in beeld kunnen brengen. Ondanks t Zandkasteel op de tv en t gezang van de mw die de echo maakte. Het hielp niet. Mn arme vent....huilen, zo hard!
De dok had niet veel woorden nodig. De rechterkant van je hart is ten opzichte van de linkerkant normaal geworden. Met andere woorden; je bent gezond! En dok zei: over 3 jaar terugkomen. Oke, over 3 jaar. 'Wat?!?!' dacht mama. 'Dan pas??' Dus dat...eigenlijk zou ik een groot feest kunnen geven, maar die komt nog. Want zo voelt het nog even helemaal niet. Van de dood dicht in de ogen kijken naar springlevend en gezond in 21 maanden. Met daar tussen intensieve periodes, van de eerste spoesopname,met controles, een operatie...
Mama heeft daarom het ziekenhuis nog eens goed aan de binnenkant bekeken. Niet dat k er nou zo graag kom. Of toch eigenlijk wel?! Ze hebben je er ook beter gemaakt. En ook gewoon veel meegemaakt. Mn ongeduldige ik geeft het maar weer tijd om te wennen aan t idee en blij te kunnen zijn met dit prachtige gegeven. Het is immers een reeks van wonderen waardoor we staan waar we nu staan. En zo'n mooi lichtpunt na de afgelopen weken :) 
En jij, jij bent mama's ongelooflijke kanjer!
Ik lief jou ♡
Liefs
Je Mama

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Dingen die me bezighouden #3

1. Het was zo'n dag die goed begon. Ik stond op tijd op om m'n ochtendprogramma af te draaien. Het kroost kreeg te eten, kleren aan en gingen naar school en schooltje. (Nog maar 3 dagen!) Halverwege de dag voerden ruzies en boosheid de overhand, wat niet meer stopte. Van narigheid vloog ik em in m'n eentje . Dit keer naar de Hema. Voor de jufjes.  2. Vorige week speelde Glenn op de kinderboerderij met z'n klasje. Hij mocht bij zijn ene juf in de auto, zo vertelde hij. "Juf E heeft een Renault! En juf T een Seat". Het was dezelfde kinderboerderij waar ik met hem was, in een ander tijdperk. Hij was nog net geen 2. Hij huilde alles bij elkaar die ochtend. Deze keer niet. (Gelukkig voor z'n juffen) Hij speelde de hele dag heerlijk en sliep ook heel goed die nacht.  3. Als (dubbele) mantelzorger heb ik in de week niet heel veel tijd voor mezelf. Het is wel echt nodig dat ik goed voor mezelf blijf zorgen. Ik schafte daarom een halve nieuwe garderobe aan, waarond...
Een reactie posten
Meer lezen

Dag #8

Lieve Glenn Wachten duurt lang. Heb ik je vast al tig duizend keer gezegd, maar vandaag was t alweer zo ver. Eerst wachten op de ECG. Die al vele malen later werd uitgevoerd dan gepland. En dan wachten op de uitslag. Gelukkig helemaal in orde! Dus, de pacemakerdraden mogen eruit  :-) En dan wachten op de thoraxchirurg. Aangezien t vakantie is, is er maar een in t huis. Normaal zou t niet erg zijn, maar je moet volgens protocol dus daarna 24 uur aan de monitor, omdat die draden dus in je hartje prikken. Wachten dus en die rekensom dus, voor als t morgen wel goed is. Nou ja goed, we zullen t zien. Het gaat goed met je. Dat is zo fijn. Wel een gesprekje met de arts gehad over je eetgedrag, wat momenteel echt te weinig is om aan te komen. We denken en hopen dat t thuis goed komt. Papa's kookkunsten zijn de beste. Dat zeggen we maar niet te vaak. Zometeen gaat ie nog naast zn schoenen lopen ;-) Maar wat een enorm verschil met vorig jaar. Mama dacht eraan vanmiddag in een moment allee...
Een reactie posten
Meer lezen