Doorgaan naar hoofdcontent

Liefste pluisje

Lieve lieve jongen,

Wat een helse uren waren dat lief ventje! Om vervolgens te horen dat de ingreep geslaagd is, moest ik er ineens aan wennen dat het goed was. Natuurlijk geniet ik, maar na alles wat er is gebeurd..mama moet even het vertrouwen in het leven terug krijgen. Er is zoveel gebeurd! Leven in het hier in nu..en het maar gewoon laten zijn. Kan nu alweer vooruit kijken naar het avondeten. Iets dat mij vanmiddag nog niet lukte! Je mams gaat vooruit ;) Tijd voor een stuk of 10 gebakjes!

Weet je pluis, het gevoel dat ik niet van je houden mag, is weer enigzins weggezonken. Natuurlijk hou ik ongelooflijk veel van jou, daar hoef jij echt niet aan te twijfelen. En doe je het toch..vraag het mama maar :) Ik wil er altijd voor je zijn ♡

En wat ben ik megatrots op die paps van jou!♥ Hoe hij zich heeft ontpopt in een superpapa de laatste dagen is met geen pen te beschrijven. Hij kan veel meer dan die denkt, maar wanneer dit allemaal achter de rug is, zullen we ons niet meer zo gauw druk maken, denk ik. We zullen vooral genieten van ons leven samen :)

Lieve bikkel..nog even volhouden hier! Nog even en je wordt verlost van de beademing en al die andere slangetjes. Ik vind dat je dat zeker wel verdiend hebt! Je hebt al zeker bewezen wat voor n bikkel jij bent. Ons grote wonder ♡♥ 

Liefs
Je Mama

Reacties

  1. Kristel Leerkes12 mei 2014 om 09:28

    Hoi Glenn,
    Wat ben jij een bikkel zeg, wauw!! En wat mag je trots zijn op je papa en mama. Heel heftig om dit te moeten doorstaan, maar uiteindelijk worden ze er zeker sterker van, net als jij. Wie weet word je later wel net zo'n goeie stoffeerder als je vader en mag je soms ook in die mooie groene shirtjes rondlopen ;-)
    Heel veel sterkte gewenst, waarschijnlijk nog een hele weg te gaan, maar jullie komen er wel!!
    Groet Kristel

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Dingen die me bezighouden #3

1. Het was zo'n dag die goed begon. Ik stond op tijd op om m'n ochtendprogramma af te draaien. Het kroost kreeg te eten, kleren aan en gingen naar school en schooltje. (Nog maar 3 dagen!) Halverwege de dag voerden ruzies en boosheid de overhand, wat niet meer stopte. Van narigheid vloog ik em in m'n eentje . Dit keer naar de Hema. Voor de jufjes.  2. Vorige week speelde Glenn op de kinderboerderij met z'n klasje. Hij mocht bij zijn ene juf in de auto, zo vertelde hij. "Juf E heeft een Renault! En juf T een Seat". Het was dezelfde kinderboerderij waar ik met hem was, in een ander tijdperk. Hij was nog net geen 2. Hij huilde alles bij elkaar die ochtend. Deze keer niet. (Gelukkig voor z'n juffen) Hij speelde de hele dag heerlijk en sliep ook heel goed die nacht.  3. Als (dubbele) mantelzorger heb ik in de week niet heel veel tijd voor mezelf. Het is wel echt nodig dat ik goed voor mezelf blijf zorgen. Ik schafte daarom een halve nieuwe garderobe aan, waarond...
Een reactie posten
Meer lezen

Klaar

Vandaag kreeg je die felbegeerde klavertje 4. Zo'n mooie groene voor aan je tikiring met al die andere tiki's die staan voor een behandeling. Mama nam em in in ontvangst en degene die em gaf riep nog hoe fijn t was. Jaja heel fijn. Tuurlijk. 1 groot feest... Lieve Glenn Vandaag was het weer zo ver; een eind rijden naar Groningen! En je deed iets waar mama wel lang naar uit had gekeken..je liep door dat grote ziekenhuis! En je keek je ogen uit. Er werd alle kanten op gelopen behalve de goede. Op een 'goed' moment was je t zat en bleef je fijn zitten. Midden in t ziekenhuis. Toen was mama daar weer om je te dragen. De zware poemel, waarvan we later wisten;11,5 kilo en 85 cm ;) 2 kilo sinds je ontslag! Supergoed! Dok vond je een supergrote jongen die er goed uitziet. En leuk ook.  Huilen deed je. Toen met de hartecho. Van tevoren had je die ambulance auto uit een kamertje met toestemming gepikt en was daar zo lief mee aan t spelen. Toen ik je oppakte om naar de ec...
Een reactie posten
Meer lezen

Dag #8

Lieve Glenn Wachten duurt lang. Heb ik je vast al tig duizend keer gezegd, maar vandaag was t alweer zo ver. Eerst wachten op de ECG. Die al vele malen later werd uitgevoerd dan gepland. En dan wachten op de uitslag. Gelukkig helemaal in orde! Dus, de pacemakerdraden mogen eruit  :-) En dan wachten op de thoraxchirurg. Aangezien t vakantie is, is er maar een in t huis. Normaal zou t niet erg zijn, maar je moet volgens protocol dus daarna 24 uur aan de monitor, omdat die draden dus in je hartje prikken. Wachten dus en die rekensom dus, voor als t morgen wel goed is. Nou ja goed, we zullen t zien. Het gaat goed met je. Dat is zo fijn. Wel een gesprekje met de arts gehad over je eetgedrag, wat momenteel echt te weinig is om aan te komen. We denken en hopen dat t thuis goed komt. Papa's kookkunsten zijn de beste. Dat zeggen we maar niet te vaak. Zometeen gaat ie nog naast zn schoenen lopen ;-) Maar wat een enorm verschil met vorig jaar. Mama dacht eraan vanmiddag in een moment allee...
Een reactie posten
Meer lezen