Doorgaan naar hoofdcontent

Een ware hel

Lievelieve Glenn,

Mannetje mannetje, waar zijn we in terecht gekomen! Kotsmisselijk ben ik ervan. Vanavond onder het mes..wat een onzekerheid! De angst om jou kwijt te raken duizelt me in alle vezels van mijn lijf. Het raakt me tot in het diepst van mn ziel.

Verder kijken bestaat niet. Leven in het hier en nu, zoals de maatschappelijk werkster ook zei. Kijkend naar jou handjes, haartjes, voetjes, oogjes besef ik me zo erg dat wij bij elkaar horen.

Zometeen word je opgehaald. Ik probeer met alle macht me te focussen op mijn ademhaling, maar een seconde later word ik alweer door de realiteit ingehaald. De sneltrein dendert maar door. Waar stopt ie even..zodat ik weer even op adem kan komen. Mama weet niet waar ze op moet hopen. Waar haal ik het vandaan...hoe ga ik dit redden? Een ware uitputtingsslag!

Lieverd, ik zal je moeten laten gaan voor nu...ik hoop dat jij sterk zult zijn, zodat je met ons opgroeit tot een sterke vent! En de liefde mag ervaren die ik jou zo ontzettend toewens!

Ik hou van jou!

Liefs
Je Mama

Reacties

  1. Unknown7 mei 2014 om 09:44

    Hier brand een kaarsje !

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Kristel Leerkes7 mei 2014 om 10:34

    Beste Herwin en Geertje,
    We hoorden via Wilco het schokkende nieuws van jullie prachtige zoontje. Heel veel sterkte gewenst!!
    Mede namens het hele team Boerhof,
    Kristel Leerkes

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Unknown7 mei 2014 om 11:31

    Shit!!! Wat een onzekerheid en ellende. Heel veel sterkte gewenst voor jullie. En ik hoop dat jullie kleine man net zo sterk is als dat jullie zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Yolentha7 mei 2014 om 12:24

    Geertje en herwin, wij wensen jullie en de kleine glenn heel veel sterkte!! Liefst tobias en yolentha

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Dingen die me bezighouden #3

1. Het was zo'n dag die goed begon. Ik stond op tijd op om m'n ochtendprogramma af te draaien. Het kroost kreeg te eten, kleren aan en gingen naar school en schooltje. (Nog maar 3 dagen!) Halverwege de dag voerden ruzies en boosheid de overhand, wat niet meer stopte. Van narigheid vloog ik em in m'n eentje . Dit keer naar de Hema. Voor de jufjes.  2. Vorige week speelde Glenn op de kinderboerderij met z'n klasje. Hij mocht bij zijn ene juf in de auto, zo vertelde hij. "Juf E heeft een Renault! En juf T een Seat". Het was dezelfde kinderboerderij waar ik met hem was, in een ander tijdperk. Hij was nog net geen 2. Hij huilde alles bij elkaar die ochtend. Deze keer niet. (Gelukkig voor z'n juffen) Hij speelde de hele dag heerlijk en sliep ook heel goed die nacht.  3. Als (dubbele) mantelzorger heb ik in de week niet heel veel tijd voor mezelf. Het is wel echt nodig dat ik goed voor mezelf blijf zorgen. Ik schafte daarom een halve nieuwe garderobe aan, waarond...
Een reactie posten
Meer lezen

Klaar

Vandaag kreeg je die felbegeerde klavertje 4. Zo'n mooie groene voor aan je tikiring met al die andere tiki's die staan voor een behandeling. Mama nam em in in ontvangst en degene die em gaf riep nog hoe fijn t was. Jaja heel fijn. Tuurlijk. 1 groot feest... Lieve Glenn Vandaag was het weer zo ver; een eind rijden naar Groningen! En je deed iets waar mama wel lang naar uit had gekeken..je liep door dat grote ziekenhuis! En je keek je ogen uit. Er werd alle kanten op gelopen behalve de goede. Op een 'goed' moment was je t zat en bleef je fijn zitten. Midden in t ziekenhuis. Toen was mama daar weer om je te dragen. De zware poemel, waarvan we later wisten;11,5 kilo en 85 cm ;) 2 kilo sinds je ontslag! Supergoed! Dok vond je een supergrote jongen die er goed uitziet. En leuk ook.  Huilen deed je. Toen met de hartecho. Van tevoren had je die ambulance auto uit een kamertje met toestemming gepikt en was daar zo lief mee aan t spelen. Toen ik je oppakte om naar de ec...
Een reactie posten
Meer lezen

Dag #8

Lieve Glenn Wachten duurt lang. Heb ik je vast al tig duizend keer gezegd, maar vandaag was t alweer zo ver. Eerst wachten op de ECG. Die al vele malen later werd uitgevoerd dan gepland. En dan wachten op de uitslag. Gelukkig helemaal in orde! Dus, de pacemakerdraden mogen eruit  :-) En dan wachten op de thoraxchirurg. Aangezien t vakantie is, is er maar een in t huis. Normaal zou t niet erg zijn, maar je moet volgens protocol dus daarna 24 uur aan de monitor, omdat die draden dus in je hartje prikken. Wachten dus en die rekensom dus, voor als t morgen wel goed is. Nou ja goed, we zullen t zien. Het gaat goed met je. Dat is zo fijn. Wel een gesprekje met de arts gehad over je eetgedrag, wat momenteel echt te weinig is om aan te komen. We denken en hopen dat t thuis goed komt. Papa's kookkunsten zijn de beste. Dat zeggen we maar niet te vaak. Zometeen gaat ie nog naast zn schoenen lopen ;-) Maar wat een enorm verschil met vorig jaar. Mama dacht eraan vanmiddag in een moment allee...
Een reactie posten
Meer lezen