Doorgaan naar hoofdcontent

Nieuws. En wat voor!

Lieve Glenn

Mama weet even niet hoe ze t hebben moet. Als ik naar je kijk voel k me zo verliefd. Alsof ik in de zevende hemel ben. Mijn sterke en dappere kleine ondeugende vent. Als je toch een wist wat je te wachten stond, mama's kleine vent. En toch voel ik me ook

Ik kan het zelf al eigenlijk niet eens plaatsen kan ik je eerlijk vertellen. Zo zit je een aantal dagen langer dan beloofd te wachten op dat ene telefoontje, dan is het er eindelijk en dan lijkt t ineens zo snel te gaan, zodat het voelt alsof we opnieuw in de achtbaan van 15 maanden terug worden geduwd. Want lieverd,  aankomende donderdag zullen we met jou naar t UMCG vertrekken, waar je eerst een hartecho zult krijgen. Vrijdag zul je voor de tweede keer die langverwachte openhartoperatie zult ondergaan. Vier nachten. Drie dagen om in te pakken. Het is fijn dat het zo snel kan. Weinig tijd om na te denken, maar poeh. Dit is niet echt wat mama had verwacht. Dubbel is t wel.

Was het maar een zweetteen. Of een amandel of buisjes. Ik had ervoor getekend...maar we zullen de realiteit onder ogen moeten zien. Het zal moeten gebeuren. Om jou een gezonde toekomst te geven.

Sinds de dag dat je geboren bent is mijn liefde voor jou meer dan vermenigvuldigd. Je bent mijn mooiste, knapste, grappigste en ondeugende mannetje. Als k diep in die mooie ogen kijk van je, krijg ik het benauwd. Ik zal je weer moeten missen. Je overleveren aan de mensen die er verstand van hebben. Machteloos toezien.

We zullen er zijn lieverd. Voor jou. Nu, straks en later.
Ik hou van jou.

Liefs
Je Mama

Reacties

Populaire posts van deze blog

Dingen die me bezighouden #3

1. Het was zo'n dag die goed begon. Ik stond op tijd op om m'n ochtendprogramma af te draaien. Het kroost kreeg te eten, kleren aan en gingen naar school en schooltje. (Nog maar 3 dagen!) Halverwege de dag voerden ruzies en boosheid de overhand, wat niet meer stopte. Van narigheid vloog ik em in m'n eentje . Dit keer naar de Hema. Voor de jufjes.  2. Vorige week speelde Glenn op de kinderboerderij met z'n klasje. Hij mocht bij zijn ene juf in de auto, zo vertelde hij. "Juf E heeft een Renault! En juf T een Seat". Het was dezelfde kinderboerderij waar ik met hem was, in een ander tijdperk. Hij was nog net geen 2. Hij huilde alles bij elkaar die ochtend. Deze keer niet. (Gelukkig voor z'n juffen) Hij speelde de hele dag heerlijk en sliep ook heel goed die nacht.  3. Als (dubbele) mantelzorger heb ik in de week niet heel veel tijd voor mezelf. Het is wel echt nodig dat ik goed voor mezelf blijf zorgen. Ik schafte daarom een halve nieuwe garderobe aan, waarond...

Klaar

Vandaag kreeg je die felbegeerde klavertje 4. Zo'n mooie groene voor aan je tikiring met al die andere tiki's die staan voor een behandeling. Mama nam em in in ontvangst en degene die em gaf riep nog hoe fijn t was. Jaja heel fijn. Tuurlijk. 1 groot feest... Lieve Glenn Vandaag was het weer zo ver; een eind rijden naar Groningen! En je deed iets waar mama wel lang naar uit had gekeken..je liep door dat grote ziekenhuis! En je keek je ogen uit. Er werd alle kanten op gelopen behalve de goede. Op een 'goed' moment was je t zat en bleef je fijn zitten. Midden in t ziekenhuis. Toen was mama daar weer om je te dragen. De zware poemel, waarvan we later wisten;11,5 kilo en 85 cm ;) 2 kilo sinds je ontslag! Supergoed! Dok vond je een supergrote jongen die er goed uitziet. En leuk ook.  Huilen deed je. Toen met de hartecho. Van tevoren had je die ambulance auto uit een kamertje met toestemming gepikt en was daar zo lief mee aan t spelen. Toen ik je oppakte om naar de ec...

Dag #8

Lieve Glenn Wachten duurt lang. Heb ik je vast al tig duizend keer gezegd, maar vandaag was t alweer zo ver. Eerst wachten op de ECG. Die al vele malen later werd uitgevoerd dan gepland. En dan wachten op de uitslag. Gelukkig helemaal in orde! Dus, de pacemakerdraden mogen eruit  :-) En dan wachten op de thoraxchirurg. Aangezien t vakantie is, is er maar een in t huis. Normaal zou t niet erg zijn, maar je moet volgens protocol dus daarna 24 uur aan de monitor, omdat die draden dus in je hartje prikken. Wachten dus en die rekensom dus, voor als t morgen wel goed is. Nou ja goed, we zullen t zien. Het gaat goed met je. Dat is zo fijn. Wel een gesprekje met de arts gehad over je eetgedrag, wat momenteel echt te weinig is om aan te komen. We denken en hopen dat t thuis goed komt. Papa's kookkunsten zijn de beste. Dat zeggen we maar niet te vaak. Zometeen gaat ie nog naast zn schoenen lopen ;-) Maar wat een enorm verschil met vorig jaar. Mama dacht eraan vanmiddag in een moment allee...