Dag #7

Lieve Glenn

Vanmorgen was mama al vroeg uit de veren. Ik kon niet meer slapen en besloot daarom te douchen, eten en weer naar jou te gaan. Ik mis je wel bij me. Soms vraag ik me af of ik je niet tekort doe, door je hier alleen achter te laten. Zul je er niks aan overhouden, ondanks het gegeven dat je een makkelijk mannetje bent? De beslissing om bij papa te blijven is weloverwogen. Ik denk dat t wel goedkomt met je, maar soms moet ik het gewoon even kwijt. Je bent toch nog wel n beetje baby en je hebt ons erg hard nodig. Zeker na alles wat je hebt meegemaakt. Het is niet weinig te noemen. Mama kan niet vaak genoeg zeggen hoe trots ze op je is. Echt hoor. Je bent sociaal, duikt bij iedereen in de armen, geeft mensen een gulle glimlach. Een speciale vent die meer heeft meegemaakt in z'n leven dan vele andere mensen en dan zo in t leven staan. Hoop dat t zo mag blijven ♡

Vandaag ging t gewoon weer goed. Nog ff en je loopt! Dat kon je nog niet, maar hier mag je best beginnen met lopen hoor. Mama is er in ieder geval klaar voor! Gister wilde je uit t niets opstaan, voor t oog van de zuster. Niet dat je ging staan, heus niet. Ze deed wel helemaal blij. Haha.

Die pennen bij de zusters zijn zeker niet veilig voor je. Dat hebben ze geweten ook. Toen de dagzuster de pen terugpakte, zette je t op n brullen. Je weet heus wel wat je wil. Net als niet eten. Geen ziekenhuisfood. Het meeste gaat rechtstreeks naar de grond. Soms worden we er een klein beetje tureluurs van ;-) maar dan zal t ook wel echt niet te eten zijn.

De pijn is er nog wel. Jammer dat je nog  niet kunt aangeven waar. Was wel makkelijk geweest. We snappen dat je er boos van wordt en huilerig. De paracetamol moet zn werk maar weer doen. Deze was teruggezet naar 'zo nodig'. Zo nodig was t dus wel.
Had ik al gezegd dat je infuus eruit is? Nee he. Mama is vergeetachtig ;-) het was gister al.
Het is wonderlijk om te zien hoe je je weg vindt om te leven met de pijn. Dok zei al dat als iets pijn doet, je de beweging ook zeker niet zult maken. In jouwn geval is dat hoesten. Mama maakte zich al zorgen over dat gegrom in dat keeltje van je.

Ik mag heel graag hopen dat de hartecho vrijdag in orde is. Dan mogen we namelijk weer fijn naar huis :-)

Liefs
Je Mama