Verhalen over ons alledaagse leven. Zo gewoon dat het bijzonder is.

Liefste Glenn Soms lijken de dagen al zo 'normaal' te worden dat je mams eigenlijk niets weet te schrijven. Heerlijk is het om met je te knuffelen en met je te lachen. En je uiteindelijk je ontspannen zien slapen. Mama sleept je inmiddels overal mee naar toe! Maar ondertussen... Van de week vroeg de dokter van het consultatiebureau of mama trots is..trots? Ik keek haar vragend aan. 'Ja, trots dat je zelf aan de bel hebt getrokken en naar de huisartsenpost bent gegaan?' zegt ze. 'Geen idee, ik weet het eigenlijk niet' zeg ik haar. BAM. Mama beseft weer dat het niet langer had moeten duren voor dat ze aan diezelfde bel trok. En de tranen stromen alweer over m'n wangen. En toch..door alle tranen heen, is er ruimte voor blijdschap. Door alle boosheid heen is er ruimte om te genieten. Door alle onzekerheid is er ruimte voor dankbaarheid. Al zijn die momenten soms kort, ze zijn er en ze zijn er altijd geweest! Ik had jou, ondanks dit alles lieve Pluis, voor ge...

'Zomaar' 'n praatje Hoe oud is ze? Of hij denk ik? Ik zeg ' hij is 11 weken'... 'Ohh wat een kleintje' zegt de vreemdeling. Je moest eens weten, dacht ik met een glimlach. 'Hij is van ver gekomen en heeft al heel wat meegemaakt'...vertel ik de vrouw. 'Gaat het nu goed?' Vraagt ze. 'Het gaat de goede kant op' antwoord ik de vrouw. Lieve Glenn Het is weer een mooie dag vandaag. In allerlei opzichten. De zon schijnt, er waait een klein briesje en jij doet het zo goed. Op onze route naar de weegschaal door het ziekenhuis betrap ik mezelf op een brede glimlach. Mama is blij en trots, want je bent inmiddels een 8 ponder. Je gaat zo vooruit! Dat mama het niet vertrouwde van het weekend en we weer bij de huisartsenpost waren, staat in schril contrast met wat ik nu voel.  Dat ik het gevoel van onzekerheid nog zal houden, is iets waar ik me aan over zal moeten geven. Mama is haar doortastendheid en daadkracht wat verloren. Het m...

Liefste Pluis Vandaag heeft Nederland gewonnen van Chili met voetbal. De zon scheen lekker. Het is immers zomer. De tijd van het jaar waar het leven ineens een stuk makkelijker lijkt en men de straat op gaat. Vrolijk dartelende kindertjes, spelend op hun fietsjes. En ook mama vindt het fijn. Lekker even de deur open voor de frisse lucht. Of ik pak de wagen waar in ligt te slapen en gaan we een blokje om. Eindelijk heeft mama door dat je nergens meer heen gaat. Dat je mijn kindje bent en dat je bij je paps en ik hoort.  In mijn lijf en hoofd is het herfst. De wind waait vaak met windkracht 9 door mijn hoofd. Weer de bladeren door de war die zo mooi op een hoopje lagen. Als het ook maar enigzins op structuur lijkt in mijn lijf en in mijn gevoel, is er de regen die het uitpoetst. Als ik naar jou kijk lieve Glenn, snap ik er nog steeds geen bal van. Dat jij zo ziek was dat je leven ervan zou hangen. Wat ik zie is een jongetje met een grote ritssluiting over zijn lijfje. Een ge...

Lieve Pluis Wat ga jij vooruit lieverd! Toen ik je op de weegschaal had gelegd, kreeg ik zomaar een glimlach op m'n gezicht. Bijna een halve kilo in nog geen drie weken tijd. Mijn zoon is een dikke baby van 3760 gram! Ben trots op jou Pluis. Zit ik hier. Jij in mijn arm, opgevouwen, lekker in slaap. Die krampjes gaan nog niet echt over. Gemene babystreken zijn het. Soms schreeuw je het uit van de pijn. Voor dat drankje loop je ook niet echt warm. Dan maar lekker liggen bij mij. Het ritme was er toch nog niet..dus ach, wie dan leeft, die dan zorgt. Al dacht ik daar een paar dagen geleden nog anders over. Ben juist blij dat je ook nog gewoon op een baby lijkt. Mama is in de rouw. Dat klinkt wel een beetje gek. We zijn gewoon met z'n drieën. Maar een ander woord heb ik er niet voor. Het is het afscheid van het leven dat ik me had voorgesteld samen met papa en jou. Wat daarbij hoorde weet ik dan niet precies. In ieder geval hoorde er geen ziekenhuis bij en levensbedreigende oper...

Liefste Glenn, Zo'n aparte 2e pinksterdag heb ik nog niet meegemaakt. Jij bent gewoon weer thuis! Zoals het hoort. Bij je paps en ik. Dat het nog niet echt tot me doordringt is een ander punt. Dat ik toch echt weer het vertrouwen in jou moet terug vinden is iets wat zeker is. Vanmiddag had ik je alweer even in je bedje gelegd. De babyfoon stond aan. Na 10 minuten was je alweer beneden. Mama houdt je nog maar even in haar buurt. Niet te snel en teveel ineens willen :) Net als het genieten. Er is zoveel gebeurd in die 5 weken. Het is teveel geweest. Soms ben ik mezelf even kwijt en ook mijn gevoel lijkt soms de buurt in te zijn. Ik voel me soms leeg. Het zijn de laagjes die er een voor een af zullen vallen. Wil mijn tijd nemen, mijn gevoel volgen en dus dichtbij mezelf blijven. Lieverd, zonder alle lieve berichtjes, steun en bezoekjes van iedereen, was mama er heel anders aan toe geweest. Het is fijn om te weten dat er aan ons gedacht is door heel veel mensen :) Ik kijk alweer ui...

Lieve Glenn Wat heb ik jou gemist. Gisteravond zijn we een keer thuis gebleven. Wel goed voor me maar het blijft gek als jij er niet bij bent. Het begint er op te lijken dat mijn wens uitkomt. Zoals het er nu naar uitziet jongeman, mag jij morgen mee naar huis! Wat een heerlijk idee :) lekker in je eigen bedje en 's nachts in het wiegje. Kunnen we het allemaal nog eens dunnetjes over doen ♥ Wel een gek idee, dat we gewoon weer kunnen beginnen met ons leven weer op te bouwen! Maar genieten ga ik zeker, van mijn twee pluizen. Mama houdt wel rekening met van allerlei scenario's. Eerst zien en dan geloven... Ik ben wel heel blij dat je zo goed gegroeid bent. Gister maakte ik me zorgen omdat je nogal eens spuugt. Driehonderd gram in anderhalve week tijd! Donderdag mogen we weer naar Groningen. De dokters daar kunnen je toch nog niet missen! Er gaat niets boven Groningen..zeker niet als we donderdag even heen en weer mogen. Mama vindt het best eng. Hoe doet jouwn hart het en wat ...

Lief kind van me, Het is een mooie dag vandaag. De zon schijnt en het is lekker warm. En jij doet het allemaal zo enorm goed! Je verrast ons steeds weer met de vooruitgang :) Om vast te wennen, straks zonder monitor thuis, ben ik even fijn met jou over gang gelopen. Heerlijk om met jou er even 'uit' te zijn. Zonet kon ik even met jou op het waterbed liggen, hier in de snoezelruimte. Eerst vond je het wel 'n beetje gek. Maar die lampjes aan het spiegelplafond waren wel reuze interessant. Mama wist weer hoe fijn ze dat thuis vond, jij lekker tegen me aan. Ik zei gister verdrietig tegen papa dat ik sommige dingen van de tijd dat je thuis was niet goed kan herinneren. En hoe iets voelde. Hoe groot kunnen normale dingen zijn. Nou jongen. Ook hier vecht de verpleging om jou! De grote favoriet van de afdeling. Allemaal fans van jou! Maar denk toch dat ik samen met pap jouwn grootste fan ben lieve Pluis :) Ook hier leeft het personeel erg mee en zijn ze ook erg begaan met ons....