Doorgaan naar hoofdcontent

Eindelijk thuis

Liefste Glenn,

Zo'n aparte 2e pinksterdag heb ik nog niet meegemaakt. Jij bent gewoon weer thuis! Zoals het hoort. Bij je paps en ik. Dat het nog niet echt tot me doordringt is een ander punt. Dat ik toch echt weer het vertrouwen in jou moet terug vinden is iets wat zeker is.

Vanmiddag had ik je alweer even in je bedje gelegd. De babyfoon stond aan. Na 10 minuten was je alweer beneden. Mama houdt je nog maar even in haar buurt. Niet te snel en teveel ineens willen :) Net als het genieten. Er is zoveel gebeurd in die 5 weken. Het is teveel geweest. Soms ben ik mezelf even kwijt en ook mijn gevoel lijkt soms de buurt in te zijn. Ik voel me soms leeg. Het zijn de laagjes die er een voor een af zullen vallen. Wil mijn tijd nemen, mijn gevoel volgen en dus dichtbij mezelf blijven.

Lieverd, zonder alle lieve berichtjes, steun en bezoekjes van iedereen, was mama er heel anders aan toe geweest. Het is fijn om te weten dat er aan ons gedacht is door heel veel mensen :)

Ik kijk alweer uit naar vannacht. Dat jij om je fles jengelt terwijl mama met hangogen je fles ophaalt.
Ik heb je gemist lieve Pluis. Ik heb ons gemist! We zijn weer compleet ♡

Ik hou van jou

Liefs
Je Mama

Reacties

  1. ankie snel9 juni 2014 om 14:29

    Van harte gefeliciteerd en nu genieten

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Unknown9 juni 2014 om 14:47

    Aaah wat ontzettend fijn om te lezen, geniet samen van de kleine man, ook 's nachts! Heb je blog tot nu toe met heel veel belangstelling gelezen en ben zo blij voor jullie dat hij nu al weer thuis is. Niets is vanzelfsprekend, zo blijkt maar weer eens en het is zo geweldig om te lezen dat Glenn zoveel kracht in zichzelf heeft, met support van z'n paps en mams en alle lieve familie en vrienden! Ik hoop dat jullie, z'n paps en mams, heel snel alles achter jullie kunnen gaan laten en alle narigheid van af kan laten glijden. Heel veel liefde en goeds toegewenst vanaf deze kant uit Nijbroek, van de Pannekoekies

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Johan en Margriet12 juni 2014 om 00:07

    Wat een heerlijk nieuws Geertje en Herwin! Wat fijn dat ie weer thuis is. Het zal jullie alle drie inderdaad nog een lange tijd kosten voor je er samen weer helemaal bovenop bent. Neem de tijd die je nodig hebt en weet inderdaad dat er veel mensen mee leven. En voor jullie bidden...!
    Lieve groet, Johan en Margriet

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Dingen die me bezighouden #3

1. Het was zo'n dag die goed begon. Ik stond op tijd op om m'n ochtendprogramma af te draaien. Het kroost kreeg te eten, kleren aan en gingen naar school en schooltje. (Nog maar 3 dagen!) Halverwege de dag voerden ruzies en boosheid de overhand, wat niet meer stopte. Van narigheid vloog ik em in m'n eentje . Dit keer naar de Hema. Voor de jufjes.  2. Vorige week speelde Glenn op de kinderboerderij met z'n klasje. Hij mocht bij zijn ene juf in de auto, zo vertelde hij. "Juf E heeft een Renault! En juf T een Seat". Het was dezelfde kinderboerderij waar ik met hem was, in een ander tijdperk. Hij was nog net geen 2. Hij huilde alles bij elkaar die ochtend. Deze keer niet. (Gelukkig voor z'n juffen) Hij speelde de hele dag heerlijk en sliep ook heel goed die nacht.  3. Als (dubbele) mantelzorger heb ik in de week niet heel veel tijd voor mezelf. Het is wel echt nodig dat ik goed voor mezelf blijf zorgen. Ik schafte daarom een halve nieuwe garderobe aan, waarond...
Een reactie posten
Meer lezen

Klaar

Vandaag kreeg je die felbegeerde klavertje 4. Zo'n mooie groene voor aan je tikiring met al die andere tiki's die staan voor een behandeling. Mama nam em in in ontvangst en degene die em gaf riep nog hoe fijn t was. Jaja heel fijn. Tuurlijk. 1 groot feest... Lieve Glenn Vandaag was het weer zo ver; een eind rijden naar Groningen! En je deed iets waar mama wel lang naar uit had gekeken..je liep door dat grote ziekenhuis! En je keek je ogen uit. Er werd alle kanten op gelopen behalve de goede. Op een 'goed' moment was je t zat en bleef je fijn zitten. Midden in t ziekenhuis. Toen was mama daar weer om je te dragen. De zware poemel, waarvan we later wisten;11,5 kilo en 85 cm ;) 2 kilo sinds je ontslag! Supergoed! Dok vond je een supergrote jongen die er goed uitziet. En leuk ook.  Huilen deed je. Toen met de hartecho. Van tevoren had je die ambulance auto uit een kamertje met toestemming gepikt en was daar zo lief mee aan t spelen. Toen ik je oppakte om naar de ec...
Een reactie posten
Meer lezen

Dag #8

Lieve Glenn Wachten duurt lang. Heb ik je vast al tig duizend keer gezegd, maar vandaag was t alweer zo ver. Eerst wachten op de ECG. Die al vele malen later werd uitgevoerd dan gepland. En dan wachten op de uitslag. Gelukkig helemaal in orde! Dus, de pacemakerdraden mogen eruit  :-) En dan wachten op de thoraxchirurg. Aangezien t vakantie is, is er maar een in t huis. Normaal zou t niet erg zijn, maar je moet volgens protocol dus daarna 24 uur aan de monitor, omdat die draden dus in je hartje prikken. Wachten dus en die rekensom dus, voor als t morgen wel goed is. Nou ja goed, we zullen t zien. Het gaat goed met je. Dat is zo fijn. Wel een gesprekje met de arts gehad over je eetgedrag, wat momenteel echt te weinig is om aan te komen. We denken en hopen dat t thuis goed komt. Papa's kookkunsten zijn de beste. Dat zeggen we maar niet te vaak. Zometeen gaat ie nog naast zn schoenen lopen ;-) Maar wat een enorm verschil met vorig jaar. Mama dacht eraan vanmiddag in een moment allee...
Een reactie posten
Meer lezen