Doorgaan naar hoofdcontent

Snoepje

Lief kind van me,

Het is een mooie dag vandaag. De zon schijnt en het is lekker warm. En jij doet het allemaal zo enorm goed! Je verrast ons steeds weer met de vooruitgang :)

Om vast te wennen, straks zonder monitor thuis, ben ik even fijn met jou over gang gelopen. Heerlijk om met jou er even 'uit' te zijn.
Zonet kon ik even met jou op het waterbed liggen, hier in de snoezelruimte. Eerst vond je het wel 'n beetje gek. Maar die lampjes aan het spiegelplafond waren wel reuze interessant.

Mama wist weer hoe fijn ze dat thuis vond, jij lekker tegen me aan. Ik zei gister verdrietig tegen papa dat ik sommige dingen van de tijd dat je thuis was niet goed kan herinneren. En hoe iets voelde. Hoe groot kunnen normale dingen zijn.

Nou jongen. Ook hier vecht de verpleging om jou! De grote favoriet van de afdeling. Allemaal fans van jou! Maar denk toch dat ik samen met pap jouwn grootste fan ben lieve Pluis :) Ook hier leeft het personeel erg mee en zijn ze ook erg begaan met ons. Wat doet ons dat goed!

Weet je wat t ergste is lieverd. De pijn van het voelen. Het is net of ik door het oog van een naald moet kruipen en alles wat er gebeurd is steeds weer herbeleef. Dezelfde sneltrein..dezelfde duizeling en dezelfde golf van misselijkheid die me vaak zomaar overvallen. Mama weet heus dat ze er iets mee moet..maar wanneer laat nog even op zich wachten.

Liefs
Je Mama

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Dingen die me bezighouden #3

1. Het was zo'n dag die goed begon. Ik stond op tijd op om m'n ochtendprogramma af te draaien. Het kroost kreeg te eten, kleren aan en gingen naar school en schooltje. (Nog maar 3 dagen!) Halverwege de dag voerden ruzies en boosheid de overhand, wat niet meer stopte. Van narigheid vloog ik em in m'n eentje . Dit keer naar de Hema. Voor de jufjes.  2. Vorige week speelde Glenn op de kinderboerderij met z'n klasje. Hij mocht bij zijn ene juf in de auto, zo vertelde hij. "Juf E heeft een Renault! En juf T een Seat". Het was dezelfde kinderboerderij waar ik met hem was, in een ander tijdperk. Hij was nog net geen 2. Hij huilde alles bij elkaar die ochtend. Deze keer niet. (Gelukkig voor z'n juffen) Hij speelde de hele dag heerlijk en sliep ook heel goed die nacht.  3. Als (dubbele) mantelzorger heb ik in de week niet heel veel tijd voor mezelf. Het is wel echt nodig dat ik goed voor mezelf blijf zorgen. Ik schafte daarom een halve nieuwe garderobe aan, waarond...
Een reactie posten
Meer lezen

Dag #8

Lieve Glenn Wachten duurt lang. Heb ik je vast al tig duizend keer gezegd, maar vandaag was t alweer zo ver. Eerst wachten op de ECG. Die al vele malen later werd uitgevoerd dan gepland. En dan wachten op de uitslag. Gelukkig helemaal in orde! Dus, de pacemakerdraden mogen eruit  :-) En dan wachten op de thoraxchirurg. Aangezien t vakantie is, is er maar een in t huis. Normaal zou t niet erg zijn, maar je moet volgens protocol dus daarna 24 uur aan de monitor, omdat die draden dus in je hartje prikken. Wachten dus en die rekensom dus, voor als t morgen wel goed is. Nou ja goed, we zullen t zien. Het gaat goed met je. Dat is zo fijn. Wel een gesprekje met de arts gehad over je eetgedrag, wat momenteel echt te weinig is om aan te komen. We denken en hopen dat t thuis goed komt. Papa's kookkunsten zijn de beste. Dat zeggen we maar niet te vaak. Zometeen gaat ie nog naast zn schoenen lopen ;-) Maar wat een enorm verschil met vorig jaar. Mama dacht eraan vanmiddag in een moment allee...
Een reactie posten
Meer lezen

Klaar

Vandaag kreeg je die felbegeerde klavertje 4. Zo'n mooie groene voor aan je tikiring met al die andere tiki's die staan voor een behandeling. Mama nam em in in ontvangst en degene die em gaf riep nog hoe fijn t was. Jaja heel fijn. Tuurlijk. 1 groot feest... Lieve Glenn Vandaag was het weer zo ver; een eind rijden naar Groningen! En je deed iets waar mama wel lang naar uit had gekeken..je liep door dat grote ziekenhuis! En je keek je ogen uit. Er werd alle kanten op gelopen behalve de goede. Op een 'goed' moment was je t zat en bleef je fijn zitten. Midden in t ziekenhuis. Toen was mama daar weer om je te dragen. De zware poemel, waarvan we later wisten;11,5 kilo en 85 cm ;) 2 kilo sinds je ontslag! Supergoed! Dok vond je een supergrote jongen die er goed uitziet. En leuk ook.  Huilen deed je. Toen met de hartecho. Van tevoren had je die ambulance auto uit een kamertje met toestemming gepikt en was daar zo lief mee aan t spelen. Toen ik je oppakte om naar de ec...
Een reactie posten
Meer lezen