Doorgaan naar hoofdcontent

Liefste Glenn

Soms lijken de dagen al zo 'normaal' te worden dat je mams eigenlijk niets weet te schrijven. Heerlijk is het om met je te knuffelen en met je te lachen. En je uiteindelijk je ontspannen zien slapen. Mama sleept je inmiddels overal mee naar toe!
Maar ondertussen...

Van de week vroeg de dokter van het consultatiebureau of mama trots is..trots? Ik keek haar vragend aan. 'Ja, trots dat je zelf aan de bel hebt getrokken en naar de huisartsenpost bent gegaan?' zegt ze. 'Geen idee, ik weet het eigenlijk niet' zeg ik haar. BAM. Mama beseft weer dat het niet langer had moeten duren voor dat ze aan diezelfde bel trok. En de tranen stromen alweer over m'n wangen.

En toch..door alle tranen heen, is er ruimte voor blijdschap. Door alle boosheid heen is er ruimte om te genieten. Door alle onzekerheid is er ruimte voor dankbaarheid. Al zijn die momenten soms kort, ze zijn er en ze zijn er altijd geweest! Ik had jou, ondanks dit alles lieve Pluis, voor geen goud willen missen!

Liefs
Je Mama

Reacties

Populaire posts van deze blog

Dingen die me bezighouden #3

1. Het was zo'n dag die goed begon. Ik stond op tijd op om m'n ochtendprogramma af te draaien. Het kroost kreeg te eten, kleren aan en gingen naar school en schooltje. (Nog maar 3 dagen!) Halverwege de dag voerden ruzies en boosheid de overhand, wat niet meer stopte. Van narigheid vloog ik em in m'n eentje . Dit keer naar de Hema. Voor de jufjes.  2. Vorige week speelde Glenn op de kinderboerderij met z'n klasje. Hij mocht bij zijn ene juf in de auto, zo vertelde hij. "Juf E heeft een Renault! En juf T een Seat". Het was dezelfde kinderboerderij waar ik met hem was, in een ander tijdperk. Hij was nog net geen 2. Hij huilde alles bij elkaar die ochtend. Deze keer niet. (Gelukkig voor z'n juffen) Hij speelde de hele dag heerlijk en sliep ook heel goed die nacht.  3. Als (dubbele) mantelzorger heb ik in de week niet heel veel tijd voor mezelf. Het is wel echt nodig dat ik goed voor mezelf blijf zorgen. Ik schafte daarom een halve nieuwe garderobe aan, waarond...

Dag #8

Lieve Glenn Wachten duurt lang. Heb ik je vast al tig duizend keer gezegd, maar vandaag was t alweer zo ver. Eerst wachten op de ECG. Die al vele malen later werd uitgevoerd dan gepland. En dan wachten op de uitslag. Gelukkig helemaal in orde! Dus, de pacemakerdraden mogen eruit  :-) En dan wachten op de thoraxchirurg. Aangezien t vakantie is, is er maar een in t huis. Normaal zou t niet erg zijn, maar je moet volgens protocol dus daarna 24 uur aan de monitor, omdat die draden dus in je hartje prikken. Wachten dus en die rekensom dus, voor als t morgen wel goed is. Nou ja goed, we zullen t zien. Het gaat goed met je. Dat is zo fijn. Wel een gesprekje met de arts gehad over je eetgedrag, wat momenteel echt te weinig is om aan te komen. We denken en hopen dat t thuis goed komt. Papa's kookkunsten zijn de beste. Dat zeggen we maar niet te vaak. Zometeen gaat ie nog naast zn schoenen lopen ;-) Maar wat een enorm verschil met vorig jaar. Mama dacht eraan vanmiddag in een moment allee...

2019

Voor alle dagen van het afgelopen jaar;  De dagen van vermoeidheid. De dagen van eindeloos. De dagen van het huilen, de dagen van rouw. De dagen van bitterheid. De dagen van de moed erin. De dagen van alle emoties door elkaar. De dagen van zorgen. De dagen van frustratie om lege handen. De dagen van eenzaamheid. De dagen van het vechten tegen onszelf. De dagen van de goeie grap. Voor alle dagen van boos. De dagen van lieve mensen. De dagen van gedragen worden. De dagen van negatief. De dagen van veroordeling. De dagen van verbroken verbindingen. De dagen van het loslaten die ik niet meer zelf kon dragen. Voor alle dagen van verstikking. De dagen van een open hart voor eindeloze dankbaarheid. De dagen van het vooruitzien in nieuwe mogelijkheden. Voor de dagen van stom. De dagen van trouw blijven aan geliefden. De dagen van worsteling door de dagen. De dagen van gewone dingen. De dagen van moed over het ongewisse. Voor alle harde lessen. Voor alle nieuwe dagen. Voor alle dagen van bo...