1. Ik ging naar de stad vorige week. Een uitdaging opzich met 2 kinderen. Het weer was ronduit slecht. Dat had ik niet aan zien komen. Dikke regendruppels vielen uit de hemel. Opeens was daar die man. "Je zult het wel koud krijgen met je korte broek aan. Hier, wil je mijn paraplu?" zei hij tegen Glenn. Geen idee wat ik, want ik was best verrast, moest zeggen. Ik liet het daarom aan m'n kleuter over. "Die meneer vraagt of je zijn paraplu wilt" herhaalde ik nog eens tegen hem. Daarna nam hij hem dankbaar in gebruik. De gekregen paraplu. Wat een geluk.
2. De jaren zijn kort en de dagen slepen zich soms voort. Het wordt uiteindelijk altijd wel weer bedtijd op de een of andere manier. Sommige dagen zijn nogal gevuld met ruzie. Het kroost onderling. Ik hoor er meer ouders over, mij schraal troostend dat het een keer ophoudt. Voor nu wil ik hard het huis uitrennen. Weg van de herrie die het met zich meebrengt.
3. Ik maakte foto's van de zus het weekend. Altijd een mooie gelegenheid om tijd te hebben voor mezelf en nieuwe mooie plekken te ontdekken. Het was heel leuk en gezellig om dit samen te kunnen doen.
4. We gingen weer eens wandelen. Ik nam ze mee naar een korte route van 1,5 km. Helaas hebben zij nog geen idee hoever zoiets is en kwam ik alsnog niet onder de verzuchtende kinderstemmen vandaan. "Het is te ver", "het is te eng", "gaan we alweer terug?" "Zijn we er al bijna?" Ik had onderweg al een paar keer afscheid genomen. "Ik zie jullie dan later wel!" "Neeee mama! Wacht op mij!" En verzuchtte ik in mezelf waar ik aan begonnen was. Om vervolgens thuis te komen. Wat ze het leukst hadden gevonden? Het wandelen...
5. We deden een picknick bij t wandelen. Het belangrijkste volgens de kleuter toen hij de tas vol zag, zat er niet bij. "Mama! Je vergeet de chips!" Oh sorry kind, natuurlijk, chips. Dat hoort bij een picknick. Als voor - hoofd -en nagerecht natuurlijk. De rest is bijzaak.
6. De peuter heeft met haar 3 jaar en bijna 9 maanden de meest grappige uitspraken. Over een tijger en eenhoorn: "Eet de tijger de eenhoorn op?" "Nee, de eenhoorn brengt de tijger naar huis" met daar achteraan nog net geen "gekke mama". Zo maakte ik een foto van ons drieën. Ze zag zichzelf in mijn telefoon. "Aaah nee! Mn tanden zijn vies! Moet ik ze alwéér poetsen!"
7. De kleuter maakte een aantal sprongen in een zeer korte periode. Het is duidelijk wanneer dat gaande is en weer fijn als het klaar is want dan keert de rust weer een beetje terug. Er rollen weer meer woorden uit zn mond. Ja ook de lelijke helaas ;) ik had z'n kamer een beetje veranderd. "Wie heeft dit gedaan?!" klonk het met een licht verwijt. "Dat heb ik gedaan". "Ah neee #&#*#£#!!" :'-)
Het is heus niet moeilijk om van ze te houden :)
Reacties
Een reactie posten