Doorgaan naar hoofdcontent

Dingen die me bezighouden #5

1. Op het moment staat Herman in de oven. Het hele huis ruikt heerlijk. Tien dagen lang stond hij hier als een beslag op m'n aanrecht. Net als vroeger. Ik heb heel wat Herman naar binnen gewerkt als kind zijnde. Mijn moeder bakte er in periodes op los. Ik hou wel van dat jeugdsentiment :)
2. Het oudste kind ging kijken op zijn nieuwe school. Heel leuk voor hem, goed voor de juf op school. Ik kan je vertellen, ik was best nerveus voor dat uurtje. Er zit natuurlijk ook wel een emotioneel labeltje aan vast. Voor mij dan, want de kleuter had het zo naar z'n zin gehad. Het uur vloog ook voorbij want ik had goed gezelschap bij me.
Ik wilde het steeds eerst zien en dan geloven. Nu ik het gezien heb wordt het toch meer geloven, al vind ik het jammer dat hij zover weg is en er heen moet met een taxi en ik niet kan zien hoe zijn gezicht is als hij uit school komt.
3. Diezelfde dag (daarna) gingen we wandelen. Mijn goede gezelschap had het idee om naar dat landgoed te gaan waar ik het eerder over had gehad met haar. Wat een goed idee. Het was niet het prachtigste weer, met zon, maar het was droog. Het was een leuk tochtje, waarin ik een mega-ijsje Glenn deelde, die eigenlijk helemaal geen zin in delen had. Ik mocht wel een raketje van hem en 1 hapje van zijn ijsje. Soms kan ik hard om hem lachen.
4. Pas geleden kocht ik een bakje frambozen uit de supermarkt. Ik wist altijd wel dat ik die dingen echt niet te hachelen vond. Ik had ze nodig voor een recept en zo geschiedde dat. Ik heb alsnog de veel te dure frambozen weggegooid. Zo zonde! Tot ik bij het goede gezelschap in haar tuin (paradijs) stond. "Pluk maar" zei ze. Oh jee, dacht ik, maar oké, vooruit. En raad eens: ze waren heerlijk. Geen dure frambozen meer uit de supermarkt dus. Ik leer echt nog iedere dag bij ;)
5. Ik was in de wolken, toen ik ontdekte dat mijn appelzaadjes begonnen te groeien :) Ik had het gelezen op een website die ik kreeg doorgestuurd. Op een avond, toen ik mijn appel op had en ik de pitjes eruit had gepeuterd, legde ik ze in een potje met een beetje aarde, 3 weken in de koelkast. Ik was ze eigenlijk alweer vergeten. De man zei het, dat ze er nog in stonden. Ik gaf ze weer eens wat water (wat blijkbaar niet nodig is zolang ze in de koelkast staan). Je begrijpt, ik was in extase. Ik kom erachter dat mij ook dingen lukken. Niet alles gaat dus altijd mis ;) Het is alleen even de vraag wat ik ermee ga doen, aangezien we geen grote tuin hebben voor een appelboom. Al denk ik dat ik er best een liefhebber voor kan vinden!
6. Zondag was het een prachtige dag. Eindelijk kwam de zon er weer eens bij. We gingen daarom weer aan de wandel. Op een paar kilometer hier vandaan parkeerde ik de auto. Mijn kinderen bleken allang niet meer geinteresseerd in de wandeling. Het restaurant waar we stonden geparkeerd trok meer hun aandacht en zorgde daarom voor spontane hongerklop. 'Mama?? Gaan we al terug? Ik heb zoooo'n hommer!' Laat ik het erop houden dat ik ze bewonder om hun vasthoudendheid ;) 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Dingen die me bezighouden #3

1. Het was zo'n dag die goed begon. Ik stond op tijd op om m'n ochtendprogramma af te draaien. Het kroost kreeg te eten, kleren aan en gingen naar school en schooltje. (Nog maar 3 dagen!) Halverwege de dag voerden ruzies en boosheid de overhand, wat niet meer stopte. Van narigheid vloog ik em in m'n eentje . Dit keer naar de Hema. Voor de jufjes.  2. Vorige week speelde Glenn op de kinderboerderij met z'n klasje. Hij mocht bij zijn ene juf in de auto, zo vertelde hij. "Juf E heeft een Renault! En juf T een Seat". Het was dezelfde kinderboerderij waar ik met hem was, in een ander tijdperk. Hij was nog net geen 2. Hij huilde alles bij elkaar die ochtend. Deze keer niet. (Gelukkig voor z'n juffen) Hij speelde de hele dag heerlijk en sliep ook heel goed die nacht.  3. Als (dubbele) mantelzorger heb ik in de week niet heel veel tijd voor mezelf. Het is wel echt nodig dat ik goed voor mezelf blijf zorgen. Ik schafte daarom een halve nieuwe garderobe aan, waarond...

Dag #8

Lieve Glenn Wachten duurt lang. Heb ik je vast al tig duizend keer gezegd, maar vandaag was t alweer zo ver. Eerst wachten op de ECG. Die al vele malen later werd uitgevoerd dan gepland. En dan wachten op de uitslag. Gelukkig helemaal in orde! Dus, de pacemakerdraden mogen eruit  :-) En dan wachten op de thoraxchirurg. Aangezien t vakantie is, is er maar een in t huis. Normaal zou t niet erg zijn, maar je moet volgens protocol dus daarna 24 uur aan de monitor, omdat die draden dus in je hartje prikken. Wachten dus en die rekensom dus, voor als t morgen wel goed is. Nou ja goed, we zullen t zien. Het gaat goed met je. Dat is zo fijn. Wel een gesprekje met de arts gehad over je eetgedrag, wat momenteel echt te weinig is om aan te komen. We denken en hopen dat t thuis goed komt. Papa's kookkunsten zijn de beste. Dat zeggen we maar niet te vaak. Zometeen gaat ie nog naast zn schoenen lopen ;-) Maar wat een enorm verschil met vorig jaar. Mama dacht eraan vanmiddag in een moment allee...

8 mei 2014

Zo vaak vertel ik jou hoe mooi je bent. Hoe mooi je haartjes zijn. Met je mooie lach, om nog maar te zwijgen over die ogen van je. En je mooier dan mooier hart. Wat kan mama intens genieten van jou. Intenser dan intens. Als je slaapt, als je speelt, als je weer die boevenstreken uithaalt, waarvoor 1jarigen gemaakt zijn. Maar... Te weten wat ik een jaar later had kunnen missen, doet pijn. Dit alles. Ondanks alle ellende, had ik er niks van willen missen. Dat niet. Maar jemig, wat een hels karwei! Het gaat over. Het wordt beter. Het gaat voorbij. Lieve Glenn De hele nacht heeft mama geen oog dicht gedaan. Ik lag wat te woelen en te draaien. De zenuwen gierden door m'n lijf. Ik hoopte zo dat er niet gebeld zou worden. In ieder geval niet zo vroeg. Het zou n slecht scenario betekenen... Inmiddels was het 5u. Ik vroeg aan papa of hij de telefoon aan wilde pakken, wanneer de chirurg zou bellen. Het telefoontje was daar. Het was bija klaar! Die 9 uur durende operatie. Slopend! Mam...