Doorgaan naar hoofdcontent

dingen die me bezighielden #16

1. Ik bezorgde m'n oudste een hartverzakking. Ik had m'n kroost in bed gelegd, om mezelf daarna een gezichtsbehandeling te geven met een kleimasker. So far so good. Dat ding moet een aantal minuten intrekken. Plots kwam Glenn z'n bed uit. 'Mamaaa, maaamaa! Waar ben jeee!?' Ik was allang vergeten dat ik er niet helemaal gewoon uitzag. Glenn schrok zich, op z'n Rotterdams, helemaal te pleuris. Het arme kind moest zo hard huilen en schreeuwen. Daarna konden we gelukkig hard lachen om het mama-monster. 
2. De afgelopen 2 weken hadden we herfstvakantie. Het ene kind de ene week en het andere kind de andere. Zo ingewikkeld als ik van tevoren had bedacht dat ik het zou vinden, zo ingewikkeld was het dus ook. Helaas zal dit mijn lot zijn de komende jaren. Ik zal er dus aan moeten wennen. Het voordeel was wel dat Glenn met juf N kon knuffelen op school. Alleen met haar, de rest niet. Daar had ie dus totaal geen zin in. Ik vind dat prima. 
3. Zo gingen er nog wel een paar wensen in vervulling. Ze zijn hier wild van de kringloop (dat hebben ze niet van hun vader :') dus daar brachten we een bezoek aan. Gelukkig kreeg ik deze keer de kans om zelf ook te snuffelen. Meestal ben ik op dat soort momenten moeder-agent. Het was een rustig tijdstip, want de ene week vakantie was weer voorbij :) (en dat scheelt een hoop, kan ik je vertellen) 
4. Wens 2 voor Glenn is altijd naar de stad. En vooral de speelgoedwinkel. Die ene met gele letters en een hoop schreeuwerig speelgoed waar ik vrijwel altijd overprikkeld uit kom lopen, hebben we deze keer overgeslagen. Wel kochten we stiften die hij later in een andere winkel zou laten liggen en we de volgende dag op gingen halen. Zo blijf je een beetje aan de gang en hoef je je eigenlijk nooit te vervelen. Ik kan zeggen, naar de stad is een work-out opzich. Meestal ben ik toe aan een slaapje als ik thuiskom. Met zijn 6 jaar mag ik hem nog altijd goed in de smiezen houden voordat ie onder een rek met spullen ligt te liggen of overal aan zit met zn tengeltjes. Om het gezellig te houden probeer ik het wel op een leuke en luchtige manier te doen al kan ik niet ontkennen dat het best veel energie kost. 
5. Ik schrok. Ik stond onder de douche en zag een moedervlek waar de kleur van was veranderd of eigenlijk verdwenen. In gedachten had ik m'n begrafenis al geregeld, inclusief de muziek, cake en broodjes (met haring). Gelukkig kon ik de boel schrappen want het waren onschuldige plekjes. Blij dat ik naar de dokter was gegaan, want: better safe than sorry. 
6. Livia zat in de auto. "Kijk mama! Ik ben een stier!" Met haar laarzen tegen haar oren. Je snapt, ik kwam niet meer bij :') 
7. En dan zo ineens hoor je je oudste roepen 'mama ik vind jou lief! Ik wil met je trouwen!' Je begrijpt, ik kan weer even vooruit. 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Dingen die me bezighouden #3

1. Het was zo'n dag die goed begon. Ik stond op tijd op om m'n ochtendprogramma af te draaien. Het kroost kreeg te eten, kleren aan en gingen naar school en schooltje. (Nog maar 3 dagen!) Halverwege de dag voerden ruzies en boosheid de overhand, wat niet meer stopte. Van narigheid vloog ik em in m'n eentje . Dit keer naar de Hema. Voor de jufjes.  2. Vorige week speelde Glenn op de kinderboerderij met z'n klasje. Hij mocht bij zijn ene juf in de auto, zo vertelde hij. "Juf E heeft een Renault! En juf T een Seat". Het was dezelfde kinderboerderij waar ik met hem was, in een ander tijdperk. Hij was nog net geen 2. Hij huilde alles bij elkaar die ochtend. Deze keer niet. (Gelukkig voor z'n juffen) Hij speelde de hele dag heerlijk en sliep ook heel goed die nacht.  3. Als (dubbele) mantelzorger heb ik in de week niet heel veel tijd voor mezelf. Het is wel echt nodig dat ik goed voor mezelf blijf zorgen. Ik schafte daarom een halve nieuwe garderobe aan, waarond...

Klaar

Vandaag kreeg je die felbegeerde klavertje 4. Zo'n mooie groene voor aan je tikiring met al die andere tiki's die staan voor een behandeling. Mama nam em in in ontvangst en degene die em gaf riep nog hoe fijn t was. Jaja heel fijn. Tuurlijk. 1 groot feest... Lieve Glenn Vandaag was het weer zo ver; een eind rijden naar Groningen! En je deed iets waar mama wel lang naar uit had gekeken..je liep door dat grote ziekenhuis! En je keek je ogen uit. Er werd alle kanten op gelopen behalve de goede. Op een 'goed' moment was je t zat en bleef je fijn zitten. Midden in t ziekenhuis. Toen was mama daar weer om je te dragen. De zware poemel, waarvan we later wisten;11,5 kilo en 85 cm ;) 2 kilo sinds je ontslag! Supergoed! Dok vond je een supergrote jongen die er goed uitziet. En leuk ook.  Huilen deed je. Toen met de hartecho. Van tevoren had je die ambulance auto uit een kamertje met toestemming gepikt en was daar zo lief mee aan t spelen. Toen ik je oppakte om naar de ec...

Dag #8

Lieve Glenn Wachten duurt lang. Heb ik je vast al tig duizend keer gezegd, maar vandaag was t alweer zo ver. Eerst wachten op de ECG. Die al vele malen later werd uitgevoerd dan gepland. En dan wachten op de uitslag. Gelukkig helemaal in orde! Dus, de pacemakerdraden mogen eruit  :-) En dan wachten op de thoraxchirurg. Aangezien t vakantie is, is er maar een in t huis. Normaal zou t niet erg zijn, maar je moet volgens protocol dus daarna 24 uur aan de monitor, omdat die draden dus in je hartje prikken. Wachten dus en die rekensom dus, voor als t morgen wel goed is. Nou ja goed, we zullen t zien. Het gaat goed met je. Dat is zo fijn. Wel een gesprekje met de arts gehad over je eetgedrag, wat momenteel echt te weinig is om aan te komen. We denken en hopen dat t thuis goed komt. Papa's kookkunsten zijn de beste. Dat zeggen we maar niet te vaak. Zometeen gaat ie nog naast zn schoenen lopen ;-) Maar wat een enorm verschil met vorig jaar. Mama dacht eraan vanmiddag in een moment allee...