Dingen die me bezighouden #2

1. Het is zomer. Nu al. Ik hou van de lente. Meer dan van de zomer. Dat gevoel bij de bomen die weer groen worden, de bloemen in de knop en t gras wat weer tig x in de week gemaaid mag (moet) worden (gelukkig heb ik een eigen chef de pelouse ;) Het is al over 8x school zomervakantie. Mijn hemel. Wat is dat met de tijd? Glenn heeft trouwens 8 weken. 'Maar coronatijd ging toch ook goed?' Ja, maar toen was t dus lente! ;-)

2. We kozen voor een vrije school voor speciaal onderwijs. Neen, dat wil niet zeggen dat ze er vrij zijn. Of mogen doen wat ze maar willen. Ik moet altijd een beetje grinniken als ik eraan denk dat veel mensen dat denken. In het kort komt het erop neer dat er naar het kind wordt gekeken, het minder leren uit de boekjes is, maar meer ervaren en voelen. 

3. En dan t afscheid. Als ik iets stom vind is dat t wel. Zeker van die ene juf. De beste vriendin van mijn zoon. Ze is erbij vanaf het begin en heeft hem zien groeien. Nu ik toch al om alles huil, kan dit er ook nog wel bij. Ik zei pas tegen de man dat Livia gewoon moet stoppen met dat veel te goede gekwebbel van haar. Dan regelen we een arrangementje en mag zij ook bij haar oefenen ♡ 

4. Over een paar maanden wordt het kleinste kind gewoon 4. Zeggen dat ze klein is, is trouwens uit den boze. "Ik ben al groot! Ik ben net zo groot als jij, mama!" Oke oke. Je hebt gelijk. Als ik haar zie tussen de peuters, ze is een van de grootsten. 

Pasgeleden lakte ik m'n nagels. Niet dat ik de mooiste voeten heb. Verre van dat, maar een leuk lakje staat vrolijk en een beetje zelfzorg is nooit verkeerd. 

Zoiets doe ik niet met mijn kinderen in de buurt. Ze hebben talent zich ermee te bemoeien, aan het flesje te zitten en er eventueel mee vandoor te gaan naar een ander deel van het huis. Dus, ik doe dat alleen. Natuurlijk merkte de dochter op dat mijn teennagels roze waren geworden in plaats van groen. 'Oohh mama! Wat mooi die roze!' Ik wachtte er al op wanneer het zou komen, want echt, haar ontgaat niets.
'Ik wil ook roze plakvoeten mama! Roze is mijn lievelingskleur! Mag ik het aan Glenn laten zien? Als Glenn het mooi vindt dan mag hij ook roze plakvoeten!'
Glenn vindt roze niet mooi. Dat zei ze, ik hoorde enige teleurstelling in haar stem. 'Ik wil blauwe plakvoeten!' zei de kleuter 'Ik heb geen blauw, maar wel groen'. Niet veel later had ook hij tien gelakte teennagels. 
Mijn dochter. Ik mag graag om haar lachen. En ik lak ze graag, die mooie plakvoeten van haar ♡