Bijzonder

Lekker warm zit ik aan de keukentafel. Ik kijk even naar Livia. Ze lepelt driftig haar toetje naar binnen met haar bijna gecontroleerde bewegingen. 'Ah bah!' hoor ik weleens op andere dagen van d'r grote broer, wijzend naar haar vieze snoet. Gelukkig kan ze weer lachen, die mooie, kleine, allerliefste dreumes van me.

Wandelen is m'n hobby. Een aantal kilometers ver. Vandaag leek het weer goed te zijn. Niet heel warm maar ook niet heel koud.
Wandelen is een goed moment om even te ontstressen wanneer er veel dingen tegelijk spelen. Even alle zorgen aan de kant.

Totdat het gaat regenen. Nee, ik ben er niet een die er niet tegen kan als het zacht gaat. Niet dat ik het huis uitga als het niet nodig is maar een beetje regen als ik eenmaal buiten ben is niet erg..

Het bleef niet bij een beetje regen. Harder en harder ging het. Regen in ons gezicht. Doorweekt met plakharen. Koud tot op het bot. Livia kon niet meer anders als huilen. Het huilen gaat over in krijsen. Ik pak mn kind uit de wagen en til haar een paar honderd meter op mn arm.
Ik hou het niet meer vol. Het regent keihard en o wat is het koud. Alsof er dikke ijspegels op mn hoofd vallen.

Livia wil niet meer in de wagen, maar ze moet. Ze rilt en trilt en heeft het zwaar.
Ik worstel en worstel en het kind brult steeds harder.
'Aah wat is er aan de hand?' hoor ik ineens vragen. 'Mn dochter is koud en nat. Ik krijg haar niet meer stil'. 'Wil je even binnenkomen?' vraagt de vrouw die het keukenraam opendeed om polshoogte te nemen.

Mijn reddende engel. Mn dreumesje krijgt een dekentje. Ze belt direct haar buurvrouw. 'Heb je nog kleertjes? Heb een vrouw binnengehaald, helemaal doorweekt. Verrast door de regen!'.
Of ik thee wil. Ik ben een beetje beduust. Man, wat een warme deken.

De andere reddende engel komt kleertjes brengen en helpt me mn dochter aan te kleden.
Na een tijdje van kou en rillen, wordt Livia uiteindelijk rustig en is ze weer mn even vrolijkerd als altijd. Poes komt even loeren bij der. Alles is weer goed.

Ik wil beide vrouwen bedanken als Herwin ons komt halen, maar t schiet me tekort. Nog een beetje overvallen door de regen en dit avontuur.
Wat bijzonder!
Het bestaat dus nog wel ♡
Dankjewel!