Liefste Glenn
Er wordt weleens gezegd: blijdschap en verdriet ligt zo dichtbij elkaar. Mama kan dat wel beamen. Zo kun je t ene moment bijna uit je vel springen van vreugde en het andere moment huilen. Huilen van verdriet. Bijzonder is 't, hoe snel het kan afwisselen.
Wat een half jaar. De emoties wisselden zich zo snel af. Tijd om aan te passen was er niet. Mezelf eraan overgeven was de enige optie. Jouw leven en mijn gevoel overlaten aan dat wat groter is dan ons zelf. Ik weet niet hoe ik het wil noemen, maar t voelde als geen andere keus, wat ik verschrikkelijk vond. Als in een hevige bevalling.
Deze week is ook weer zo'n week. Een bevalling op zich. Drie dagen achtereen. Het wonder van een nieuw leven. Een mensje, gekoesterd en zo welkom. Vol liefde ontvangen!
Een veel te snelle en vroege dood, van een van onze naasten. Een lief mens met een hart van goud. Vandaag was het tijd om haar boek te sluiten en het te bewaren in mijn hart. Hoe kostbaar is het leven! En hoe fragiel zijn we. De angst voor verlies wakkert zich weer aan.
Tegelijk wordt weer een nieuw leven geboren. En ook weer met veel liefde ontvangen. Wat een wonder!
Morgen mogen we de liefde vieren van twee mensen die elkaar het ja-woord gaan geven. Voor altijd met elkaar verbonden tot de dood hun scheidt. We zullen lachen en feest vieren. Proosten op de liefde.
Al is het zwaar en onwerkelijk, mama zal die beker drinken lieverd. De beker van het leven. Tot op de laatste slok zal ik hem nemen. Hoe het ook zal voelen en hoe het ook zal zijn. Ik geef me eraan over. Met al mijn gevoel.
Ik zal voelen. Ik zal zijn. Ik zal leven!
Liefs
Je Mama
Reacties
Een reactie posten