Doorgaan naar hoofdcontent

Negatief

Lieve Glenn

Weet je wat t is. Soms is mama gewoon weg over het algemeen niet echt positief over t leven. Mijn beeld van de wereld is nou niet echt wat je zegt rozegeur en maneschijn te noemen. Er gebeurd zoveel ellende. Mensen worden ziek. Kinderen gaan dood. Mensen moeten vluchten. Mensen worden vermoord. Mensen hebben honger. Mensen worden onderdrukt. Mensen kunnen enorm wreed zijn en hard. En hebben er alles voor over om te overleven...ten koste van elkaar.

Mama weet dat ik deze aardbol neerzet als een bak ellende. Maar wat mama niet wil is om jou een vertekend beeld mee geven, dat het altijd maar zo leuk is. Of zolang je maar positief denkt, je je leven dan ook zonder enige ellende kan leven.. Ik denk ook niet dat het kan. Ik heb zelf mee moeten maken hoe deze wereld vervuild is. Waarin vreselijke dingen gebeuren. Een heel ziek kind, een auto ongeluk, een miskraam..

Twee jaar geleden had k nooit kunnen denken aan de impact van mama worden. Veel groter dan ik me had voor kunnen stellen. Na dit allemaal met jou gebeurd was moest ik weer leren leven. Leren leven met jou. Ik was immers mama geworden, van n veel te bijzonder jochie. Te bijzonder omdat k die eer voor mijn gevoel niet aankon, omdat k wist wat er met je kon gebeuren. Hoe kwetsbaar t leven is en ik kennismaakte met het gegeven dat ook kinderen doodgaan. Zomaar...
Alle begrippen die zo duidelijk leken, waren onzeker geworden en weggevallen. Alles waar je zo op bouwde. Weg..en ook al is je baby er dan nog. Nog steeds is die impact aanwezig. Niet meer in dezelfde mate, want man, mama heeft wel even wat werk verzet afgelopen maanden.
Vol overgave. En dan maar zien waar t schip zou stranden. De controle laten varen...

En ondanks alles ben ik dankbaar voor wat ik heb gekregen. Dat ik mag ademhalen en de zon iedere dag opgaat, ook al schijnt ze soms achter de wolken. Het is allemaal niet vanzelfsprekend. Dat ik een mooie zoon op deze wereld heb mogen zetten, wat een wonder. En je nu leeft zoals nooit tevoren...en een 2e baby. Jeetje, wat een grote verrassing is dat. Een kers op de taart :)
En zo kan ik nog wel even doorgaan!

Liefje, ik ben apetrots op jou. Al beklim je de tafel en je speelgoedkast. En gooi je boodschappen in de wagen waar we thuis pas achter komen (en we dus eigenlijk helemaal niet nodig hebben) :)

Liefs
Je Mama

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Dingen die me bezighouden #3

1. Het was zo'n dag die goed begon. Ik stond op tijd op om m'n ochtendprogramma af te draaien. Het kroost kreeg te eten, kleren aan en gingen naar school en schooltje. (Nog maar 3 dagen!) Halverwege de dag voerden ruzies en boosheid de overhand, wat niet meer stopte. Van narigheid vloog ik em in m'n eentje . Dit keer naar de Hema. Voor de jufjes.  2. Vorige week speelde Glenn op de kinderboerderij met z'n klasje. Hij mocht bij zijn ene juf in de auto, zo vertelde hij. "Juf E heeft een Renault! En juf T een Seat". Het was dezelfde kinderboerderij waar ik met hem was, in een ander tijdperk. Hij was nog net geen 2. Hij huilde alles bij elkaar die ochtend. Deze keer niet. (Gelukkig voor z'n juffen) Hij speelde de hele dag heerlijk en sliep ook heel goed die nacht.  3. Als (dubbele) mantelzorger heb ik in de week niet heel veel tijd voor mezelf. Het is wel echt nodig dat ik goed voor mezelf blijf zorgen. Ik schafte daarom een halve nieuwe garderobe aan, waarond...
Een reactie posten
Meer lezen

Dag #8

Lieve Glenn Wachten duurt lang. Heb ik je vast al tig duizend keer gezegd, maar vandaag was t alweer zo ver. Eerst wachten op de ECG. Die al vele malen later werd uitgevoerd dan gepland. En dan wachten op de uitslag. Gelukkig helemaal in orde! Dus, de pacemakerdraden mogen eruit  :-) En dan wachten op de thoraxchirurg. Aangezien t vakantie is, is er maar een in t huis. Normaal zou t niet erg zijn, maar je moet volgens protocol dus daarna 24 uur aan de monitor, omdat die draden dus in je hartje prikken. Wachten dus en die rekensom dus, voor als t morgen wel goed is. Nou ja goed, we zullen t zien. Het gaat goed met je. Dat is zo fijn. Wel een gesprekje met de arts gehad over je eetgedrag, wat momenteel echt te weinig is om aan te komen. We denken en hopen dat t thuis goed komt. Papa's kookkunsten zijn de beste. Dat zeggen we maar niet te vaak. Zometeen gaat ie nog naast zn schoenen lopen ;-) Maar wat een enorm verschil met vorig jaar. Mama dacht eraan vanmiddag in een moment allee...
Een reactie posten
Meer lezen

8 mei 2014

Zo vaak vertel ik jou hoe mooi je bent. Hoe mooi je haartjes zijn. Met je mooie lach, om nog maar te zwijgen over die ogen van je. En je mooier dan mooier hart. Wat kan mama intens genieten van jou. Intenser dan intens. Als je slaapt, als je speelt, als je weer die boevenstreken uithaalt, waarvoor 1jarigen gemaakt zijn. Maar... Te weten wat ik een jaar later had kunnen missen, doet pijn. Dit alles. Ondanks alle ellende, had ik er niks van willen missen. Dat niet. Maar jemig, wat een hels karwei! Het gaat over. Het wordt beter. Het gaat voorbij. Lieve Glenn De hele nacht heeft mama geen oog dicht gedaan. Ik lag wat te woelen en te draaien. De zenuwen gierden door m'n lijf. Ik hoopte zo dat er niet gebeld zou worden. In ieder geval niet zo vroeg. Het zou n slecht scenario betekenen... Inmiddels was het 5u. Ik vroeg aan papa of hij de telefoon aan wilde pakken, wanneer de chirurg zou bellen. Het telefoontje was daar. Het was bija klaar! Die 9 uur durende operatie. Slopend! Mam...
Een reactie posten
Meer lezen