Lieve Lief, (mijn grote man, papa van Glenn)
Toen k je bijna 13 jaar geleden ontmoette, wist ik niet of dat iets zou betekenen. Of het iets zou zijn waar we nu zouden staan. En niet om nou tot in detail terug te blikken, maar wat zijn we samen gegroeid. We hadden beiden een hoop te leren. Samen een soort van volwassen worden. Met alle ups en downs, zoals dat gaat om samen te zijn. Het is nu eenmaal hard werken.
Ik wist niet hoe dat ging met liefde op het eerste gezicht. Of een prins op het witte paard.
Na alle mooie momenten van ons samenzijn; een huis kopen, trouwen, ja ik denk nog vaak terug aan het moment dat ik jou ten huwelijk vroeg. Niet helemaal hoe ik het bedacht had, maar het maakt niks uit. En onze kers op de taart Glenn.
Ik ben trots op je. Het was zeker niet altijd makkelijk. En nog steeds niet altijd. Ons samenzijn heeft een flinke dauw gekregen.
In de periode in Groningen heb je mij er letterlijk doorheen gesleept gewoon, door er domweg voor mij te zijn. Evenals de 2e keer daar en na ons ongeluk. En ook nu....
We kunnen nog altijd lachen. Nog altijd grappen maken en samen lachen om Glenn.
We huilen soms en we ergeren soms. We ruziën soms en we mopperen soms. En vaak treffen we elkaar weer ergens halverwege.
Na alle ellende kan ik in ieder geval zeggen dat dit ware liefde is.
Ik lief jou!
Liefs
Geertje
Reacties
Een reactie posten