Doorgaan naar hoofdcontent

Voor de papa van Glenn

Lieve Lief, (mijn grote man, papa van Glenn)

Toen k je bijna 13 jaar geleden ontmoette, wist ik niet of dat iets zou betekenen. Of het iets zou zijn waar we nu zouden staan. En niet om nou tot in detail terug te blikken, maar wat zijn we samen gegroeid. We hadden beiden een hoop te leren. Samen een soort van volwassen worden. Met alle ups en downs, zoals dat gaat om samen te zijn. Het is nu eenmaal hard werken.

Ik wist niet hoe dat ging met liefde op het eerste gezicht. Of een prins op het witte paard.

Na alle mooie momenten van ons samenzijn; een huis kopen, trouwen, ja ik denk nog vaak terug aan het moment dat ik jou ten huwelijk vroeg. Niet helemaal hoe ik het bedacht had, maar het maakt niks uit. En onze kers op de taart Glenn.

Ik ben trots op je. Het was zeker niet altijd makkelijk. En nog steeds niet altijd. Ons samenzijn heeft een flinke dauw gekregen.
In de periode in Groningen heb je mij er letterlijk doorheen gesleept gewoon, door er domweg voor mij te zijn. Evenals de 2e keer daar en na ons ongeluk. En ook nu....

We kunnen nog altijd lachen. Nog altijd grappen maken en samen lachen om Glenn.
We huilen soms en we ergeren soms. We ruziën soms en we mopperen soms. En vaak treffen we elkaar weer ergens halverwege.

Na alle ellende kan ik in ieder geval zeggen dat dit ware liefde is.

Ik lief jou!

Liefs
Geertje

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Dingen die me bezighouden #3

1. Het was zo'n dag die goed begon. Ik stond op tijd op om m'n ochtendprogramma af te draaien. Het kroost kreeg te eten, kleren aan en gingen naar school en schooltje. (Nog maar 3 dagen!) Halverwege de dag voerden ruzies en boosheid de overhand, wat niet meer stopte. Van narigheid vloog ik em in m'n eentje . Dit keer naar de Hema. Voor de jufjes.  2. Vorige week speelde Glenn op de kinderboerderij met z'n klasje. Hij mocht bij zijn ene juf in de auto, zo vertelde hij. "Juf E heeft een Renault! En juf T een Seat". Het was dezelfde kinderboerderij waar ik met hem was, in een ander tijdperk. Hij was nog net geen 2. Hij huilde alles bij elkaar die ochtend. Deze keer niet. (Gelukkig voor z'n juffen) Hij speelde de hele dag heerlijk en sliep ook heel goed die nacht.  3. Als (dubbele) mantelzorger heb ik in de week niet heel veel tijd voor mezelf. Het is wel echt nodig dat ik goed voor mezelf blijf zorgen. Ik schafte daarom een halve nieuwe garderobe aan, waarond...
Een reactie posten
Meer lezen

Dag #8

Lieve Glenn Wachten duurt lang. Heb ik je vast al tig duizend keer gezegd, maar vandaag was t alweer zo ver. Eerst wachten op de ECG. Die al vele malen later werd uitgevoerd dan gepland. En dan wachten op de uitslag. Gelukkig helemaal in orde! Dus, de pacemakerdraden mogen eruit  :-) En dan wachten op de thoraxchirurg. Aangezien t vakantie is, is er maar een in t huis. Normaal zou t niet erg zijn, maar je moet volgens protocol dus daarna 24 uur aan de monitor, omdat die draden dus in je hartje prikken. Wachten dus en die rekensom dus, voor als t morgen wel goed is. Nou ja goed, we zullen t zien. Het gaat goed met je. Dat is zo fijn. Wel een gesprekje met de arts gehad over je eetgedrag, wat momenteel echt te weinig is om aan te komen. We denken en hopen dat t thuis goed komt. Papa's kookkunsten zijn de beste. Dat zeggen we maar niet te vaak. Zometeen gaat ie nog naast zn schoenen lopen ;-) Maar wat een enorm verschil met vorig jaar. Mama dacht eraan vanmiddag in een moment allee...
Een reactie posten
Meer lezen

Klaar

Vandaag kreeg je die felbegeerde klavertje 4. Zo'n mooie groene voor aan je tikiring met al die andere tiki's die staan voor een behandeling. Mama nam em in in ontvangst en degene die em gaf riep nog hoe fijn t was. Jaja heel fijn. Tuurlijk. 1 groot feest... Lieve Glenn Vandaag was het weer zo ver; een eind rijden naar Groningen! En je deed iets waar mama wel lang naar uit had gekeken..je liep door dat grote ziekenhuis! En je keek je ogen uit. Er werd alle kanten op gelopen behalve de goede. Op een 'goed' moment was je t zat en bleef je fijn zitten. Midden in t ziekenhuis. Toen was mama daar weer om je te dragen. De zware poemel, waarvan we later wisten;11,5 kilo en 85 cm ;) 2 kilo sinds je ontslag! Supergoed! Dok vond je een supergrote jongen die er goed uitziet. En leuk ook.  Huilen deed je. Toen met de hartecho. Van tevoren had je die ambulance auto uit een kamertje met toestemming gepikt en was daar zo lief mee aan t spelen. Toen ik je oppakte om naar de ec...
Een reactie posten
Meer lezen