Doorgaan naar hoofdcontent

Bijzonder

Lieve Glenn

Hoe bijzonder is het, dat jij vandaag n half jaar geleden ter wereld kwam! Na 6 uur bevallen leek je er ineens te zijn. Wat  een gek gevoel! Buik weg. En een kind in de maxicosi. Eenmaal thuis in bed, wachtend op de kraamhulp hoorde ik iets, wat ik niet thuis kon brengen. Huh..oh ja! Een baby! Wat een wennerij. 

Langverwacht en zo welkom!
Net zoals je geboortekaartje al zei:
Een klein kind, een groot wonder
Een boodschap van liefde
Een glimlach naar het leven

We bouwden ons leven met jou op. Het was een gemartel tot en met. Mama snapte er soms niks van. Waarom huil je? Waarom wil je niet drinken? Waarom val je 'zomaar' in slaap?

Ondanks dat waren dat de meest roze dagen van mijn leven met jou. Op die wolk. En wat kon ik lang naar je kijken en met je knuffelen. Wat een heerlijke tijd!

En nu na een half jaar probeer ik mn leven met jou nog steeds op te bouwen. Met alle hindernissen die ik moet nemen. Het leven met papa weer opnieuw opbouwen. En daarbij het vertrouwen terug krijgen in jouwn lijfje. Ook al gaat het goed, de angst zit er goed in. Het heeft er flink ingehakt.
Ik merk het vandaag weer. Mama is ziek, maar kan dat voor haar gevoel niet zijn. De onrust bij het stilzitten wakkert aan.

Twee achtbanen. En ik kan zeggen dat het beter gaat!
Ben trots op wat we tot nu toe hebben opgebouwd. Trots op hoe goed jij het doet. Trots op je pap en mam. Ze doen t toch maar 'even', ondanks mama's onzekerheid. Trots op hoeveel ik geniet met jou! Want dat doe ik zoveel mogelijk! Ik heb je veel te lang moeten missen.

Ik neem mn tijd. Met vallen en opstaan, dicht bij mezelf te blijven. In m'n eigen kleine wereldje overleven. Het kost pijn en moeite om te accepteren dat wat er is gebeurd.

Maar...
Zoals een wijs mens al eens heel mooi zei 'met bonzend hart de toekomst tegemoet zien'. Dat is wel wat mijn tocht het beste illustreert!

Lieverd, ik hou van jou! Met heel mn bonzende hart!

Liefs
Je Mama

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Dingen die me bezighouden #3

1. Het was zo'n dag die goed begon. Ik stond op tijd op om m'n ochtendprogramma af te draaien. Het kroost kreeg te eten, kleren aan en gingen naar school en schooltje. (Nog maar 3 dagen!) Halverwege de dag voerden ruzies en boosheid de overhand, wat niet meer stopte. Van narigheid vloog ik em in m'n eentje . Dit keer naar de Hema. Voor de jufjes.  2. Vorige week speelde Glenn op de kinderboerderij met z'n klasje. Hij mocht bij zijn ene juf in de auto, zo vertelde hij. "Juf E heeft een Renault! En juf T een Seat". Het was dezelfde kinderboerderij waar ik met hem was, in een ander tijdperk. Hij was nog net geen 2. Hij huilde alles bij elkaar die ochtend. Deze keer niet. (Gelukkig voor z'n juffen) Hij speelde de hele dag heerlijk en sliep ook heel goed die nacht.  3. Als (dubbele) mantelzorger heb ik in de week niet heel veel tijd voor mezelf. Het is wel echt nodig dat ik goed voor mezelf blijf zorgen. Ik schafte daarom een halve nieuwe garderobe aan, waarond...
Een reactie posten
Meer lezen

Klaar

Vandaag kreeg je die felbegeerde klavertje 4. Zo'n mooie groene voor aan je tikiring met al die andere tiki's die staan voor een behandeling. Mama nam em in in ontvangst en degene die em gaf riep nog hoe fijn t was. Jaja heel fijn. Tuurlijk. 1 groot feest... Lieve Glenn Vandaag was het weer zo ver; een eind rijden naar Groningen! En je deed iets waar mama wel lang naar uit had gekeken..je liep door dat grote ziekenhuis! En je keek je ogen uit. Er werd alle kanten op gelopen behalve de goede. Op een 'goed' moment was je t zat en bleef je fijn zitten. Midden in t ziekenhuis. Toen was mama daar weer om je te dragen. De zware poemel, waarvan we later wisten;11,5 kilo en 85 cm ;) 2 kilo sinds je ontslag! Supergoed! Dok vond je een supergrote jongen die er goed uitziet. En leuk ook.  Huilen deed je. Toen met de hartecho. Van tevoren had je die ambulance auto uit een kamertje met toestemming gepikt en was daar zo lief mee aan t spelen. Toen ik je oppakte om naar de ec...
Een reactie posten
Meer lezen

Dag #8

Lieve Glenn Wachten duurt lang. Heb ik je vast al tig duizend keer gezegd, maar vandaag was t alweer zo ver. Eerst wachten op de ECG. Die al vele malen later werd uitgevoerd dan gepland. En dan wachten op de uitslag. Gelukkig helemaal in orde! Dus, de pacemakerdraden mogen eruit  :-) En dan wachten op de thoraxchirurg. Aangezien t vakantie is, is er maar een in t huis. Normaal zou t niet erg zijn, maar je moet volgens protocol dus daarna 24 uur aan de monitor, omdat die draden dus in je hartje prikken. Wachten dus en die rekensom dus, voor als t morgen wel goed is. Nou ja goed, we zullen t zien. Het gaat goed met je. Dat is zo fijn. Wel een gesprekje met de arts gehad over je eetgedrag, wat momenteel echt te weinig is om aan te komen. We denken en hopen dat t thuis goed komt. Papa's kookkunsten zijn de beste. Dat zeggen we maar niet te vaak. Zometeen gaat ie nog naast zn schoenen lopen ;-) Maar wat een enorm verschil met vorig jaar. Mama dacht eraan vanmiddag in een moment allee...
Een reactie posten
Meer lezen