Overdenkingen

Lieve kleine vent

Wat ben jij n kleine held. Die vrolijkheid van jou is momenteel eindeloos. 's Morgensvroeg tot 's avondslaat presteer je het om te lachen. En 't is zo betoverend dat je mij ervan laat smelten.

De laatste dagen liep ik wat rond met een grote bokkepruik. Mama had overal de pee in en voelde zich niet tevreden.

Vanmorgen begon al net zo. Een paar dingen zaten in alle vroegte tegen. Totdat ik es goed nadacht en me afvroeg waar ik nu weer over aan het klagen was. Zou ik het mezelf niet veel makkelijker maken als ik dat niet zou doen? Ik heb een zoon die me aan het lachen maakt, waarmee het goed gaat. Ik mag bij hem thuis zijn, al vindt mama dat de meest grote, bangmakende, opgave die er is, maar waar ik later op terug kan kijken met een tevreden gevoel, omdat ik er altijd voor jou kan zijn. Jij maakt je al helemaal nergens zorgen over. Heb toen even naar je zitten kijken, toen je in alle tevredenheid in de box lag te spelen en toen je lekker lag te slapen in je kamertje, waar mama nog steeds trots op is. De knop is weer om. Wat een fijn gevoel! Het geeft een hoop verlichting. Alsof je door het klagen heen moet, om je vervolgens zo te kunnen voelen.

Vandaag gaat het gebeuren. Mama begint met EMDR. Een therapie die ervoor zorgt de beelden die paniek en angst opleveren uit de tijd dat je in Groningen was, te neutraliseren. Ik vind het spannend, maar het is een stap in de goede richting. Voor mezelf, voor jou en voor ons als gezin. Ik ga ervoor!

Lieverd, vandaag zal k m'n zegeningen tellen en die bokkepruik aan de wilgen hangen.

Liefs
Je Mama